Alle soorten › Hoenderachtigen › Hokko's en chachalaca's › Geelknobbelhokko
Geelknobbelhokko | Crax daubentoni
Yellow-knobbed Curassow | Pavón porú | Mutum-de-carúncula-amarela
De geelknobbelhokko is een hokko van de bossen in en rond de Llanos van Venezuela, die in het gidsgebied alleen het noordoosten van Colombia bereikt. Het mannetje draagt een opvallende gele knobbel en gele lellen aan de snavelbasis. De soort leeft meer in drogere en open bossen dan de meeste andere hokko's.
Geluid
Het mannetje laat een laag, brommend geluid horen, vooral in de schemering. Daarnaast hoge, schelle fluittonen als alarm.
Opname: Joe Klaiber — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
84–92 cm. Het mannetje is glanzend zwart met een kuif van gekrulde veren, een witte onderbuik en onderstaart en een witte staartpunt; aan de snavelbasis zitten een ronde gele knobbel en gele lellen. Het vrouwtje is zwart met witte bandering op de borst, een witte buik en een zwart-wit gebandeerde kuif; zij mist de knobbel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De blauwknobbelhokko Crax alberti heeft bij het mannetje een blauwe snavelbasis en leeft verder naar het westen. De zwarte hokko Crax alector van het Amazone- en Orinocolaagland mist de knobbel en heeft een rode tot oranjegele snavelbasis. De helmhokko Pauxi pauxi heeft een grijsblauwe helm en een rode snavel en leeft in bergbos.
Leefgebied
Galerijbos langs rivieren, loofverliezend en halfgroenblijvend bos en bosranden in en rond de savannen, van het laagland tot op de voetheuvels, plaatselijk tot ongeveer 1400 m. Zoekt op de bodem naar vruchten, zaden en bladeren. Het nest ligt in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen plaatselijk in het noordoosten, bij de grens met Venezuela; de grenzen van het voorkomen zijn niet goed bekend. Niet in Ecuador, Peru en Bolivia. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela, vooral in de Llanos en aan de voet van de Andes en de kustcordillera.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het gidsgebied is de soort weinig waargenomen. In Venezuela worden vogels vaak in de vroege ochtend gezien als ze uit galerijbos naar open plekken komen.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De stand neemt af door jacht en het kappen van galerijbossen; in beschermde gebieden en op grote veebedrijven waar niet wordt gejaagd is de soort plaatselijk nog algemeen.
Wetenschappelijke naam
Crax daubentoni | Gray, 1867
Gray beschreef de soort in 1867 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Crax werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Grieks kra, een schertsende verkorting van kranos, 'helm', naar de kopveren. Linnaeus voerde de naam in 1744 in. De soortnaam eert de Franse natuuronderzoeker Edmé Louis Daubenton (of d’Aubenton) (1732–1788). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Venezuela.