Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Geeloogpseudospingus
Geeloogpseudospingus | Pseudospingus xanthophthalmus
Drab Hemispingus | Hemispingo modesto | Sanhaço-pardo
De geeloogpseudospingus is een kleine, egaal grijsbruine tangare van het hoge bergbos op de oostflank van de Andes van Peru en Bolivia. Het meest kenmerkende is het lichte, witte tot bleekgele oog in een verder tekeningloos kleed. Hij is de zuidelijke tegenhanger van de zwartkoppseudospingus.
Geluid
De zang is een snelle reeks scherpe tsjip-tonen, die versnelt en overgaat in piepend gekwetter. De roep is een hoog tsit.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
13–14 cm, met een dunne, spitse, zwartachtige snavel en zwartachtige poten. Kop, bovendelen, vleugels en staart egaal bruingrijs. Keel en buik witachtig, borst grijswit, flanken grijzer, onderstaartdekveren met een okerkleurige zweem. De iris is wit tot bleekgeel. Seksen gelijk. Jonge vogels zijn bruiner, met een donkerder oog.
Verwarringssoorten
De zwartkoppseudospingus Pseudospingus verticalis heeft een zwarte kop met een lichte kruinstreep en leeft ten noorden van de Marañón. De olijfrugsfenops Sphenopsis frontalis is olijfgroen met geelachtige onderdelen en een gele wenkbrauwstreep. De wenkbrauwtangare Thlypopsis superciliaris heeft gele onderdelen en een lichte wenkbrauwstreep. Vrouwtjes van spitssnavels (Conirostrum) hebben een spitsere snavel en meestal een donker oog.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en elfenbos tot aan de boomgrens, ook struweel en bamboe aan bosranden, in Peru ruwweg tussen 2200 en 3350 m, in Bolivia rond 2900–3050 m. Foerageert in het middelste en hogere deel van het bos, vaak in gemengde troepen, op insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van Amazonas en San Martín (ten zuiden van de Marañón) via La Libertad, Huánuco, Pasco en Junín tot Cusco en Puno. In Bolivia in de Andes van La Paz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg in nevelwoud en elfenbos bij de boomgrens gemengde troepen, bijvoorbeeld langs de hoge wegen op de oostflank in Cusco en Huánuco; let op het lichte oog in een verder egaal kleed.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in het grootste deel van het verspreidingsgebied vrij algemeen. Kap en branden aan de boomgrens verkleinen plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Pseudospingus xanthophthalmus | (Taczanowski, 1874)
Taczanowski beschreef de soort in 1874 als Dacnis xanthophthalma; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudospingus werd in 1896 ingevoerd door Berlepsch & Sztolcman. De geslachtsnaam combineert Grieks pseudos, 'vals', en spingos, 'vink'. De soortnaam combineert Grieks xanthos, 'geel', en ophthalmos, 'oog', naar het lichte oog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maraynioc, Junín, Peru.