Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Gestreepte meesstekelstaart

Gestreepte meesstekelstaart | Leptasthenura striata

Streak-backed Tit-Spinetail | Tijeral listado | Grimpeirinho-de-dorso-estriado

De gestreepte meesstekelstaart is een kleine meesstekelstaart met een gestreepte kruin en rug, van de droge westhelling van de Andes in Peru en het noorden van Chili. Hij leeft in struweel met cactussen en bromelia's en in Polylepis-bos. De drie ondersoorten verschillen vooral in de kleur van kruin en keel.

Gestreepte meesstekelstaart (Leptasthenura striata)
Foto: javatru — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een dalende reeks hoge, heldere fluittonen. Roepen zijn een piepend twet, een schor tsip en een kort, bars tsjoet.

Luister: ZangXC364819

Opname: L Martin Vallejos Bardales — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15–16 cm, klein en slank, met een korte snavel en een lange, getrapte staart. De kruin is zwart met roestbruine strepen, het gezicht gestreept, met een lichte wenkbrauwstreep. De rug is gestreept. De keel is witachtig met fijne donkere vlekjes, de verdere onderdelen grijs. In Ancash en Lima (superciliaris) is de kruin kaneelkleurig en zijn de onderdelen lichter; in Huancavelica (albigularis) is de keel ongevlekt wit. Jonge vogels zijn doffer, met meer roestbruin op de vleugels. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De roestkruinmeesstekelstaart Leptasthenura pileata heeft een roestbruine kruin met witte streepjes, een zwartachtige rug met witte strepen en donkerder grijsbruine onderdelen. De staartmeesstekelstaart Leptasthenura aegithaloides heeft een effen, ongestreepte mantel. De andesmeesstekelstaart Leptasthenura andicola heeft een zwaar gestreepte onderzijde en leeft hoger, in puna en Polylepis.

Leefgebied

Droog bergstruweel, soms met cactussen en bromelia's, en Polylepis-bos, in Peru meestal tussen 2000 en 4200 m, plaatselijk tot 900 m. Zoekt in paren of kleine groepen in struiken naar insecten en andere geleedpotigen. Broedt in elk geval in april en mei; verder is weinig over de broedbiologie bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Peru: op de westhelling van de Andes, van Ancash en Lima via Huancavelica tot Arequipa, Moquegua en Tacna. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili, zuidwaarts tot Tarapacá.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de Colca-canyon in Arequipa en in de droge dalen boven Lima leeft de soort in struikgewas op rotsige hellingen, vaak tussen cactussen; luister naar de dalende fluittonen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De stand is onbekend en neemt vermoedelijk af; er zijn geen directe bedreigingen bekend, maar plaatselijk verlies van struweel kan een rol spelen.

Wetenschappelijke naam

Leptasthenura striata | (Philippi & Landbeck, 1863)

Philippi & Landbeck beschreef de soort in 1863 als Synallaxis striata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leptasthenura werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks leptos, 'dun', asthenēs, 'zwak', en oura, 'staart'. De soortnaam striata komt van Latijn striatus, 'gestreept'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Andes bij Arica, Chili.