Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Gestreepte mierklauwier
Gestreepte mierklauwier | Thamnophilus palliatus
Chestnut-backed Antshrike | Batará dorsicastaño | Choca-listrada
De gestreepte mierklauwier is een zwart-wit gebandeerde mierklauwier met een effen kastanjebruine rug, vleugels en staart. In het gidsgebied leeft hij in dichte begroeiing langs bosranden, in bamboe en in struikgewas langs rivieren in het centrale en zuidelijke Peru en in Bolivia. Verder naar het noorden wordt hij vervangen door de fijnstreepmierklauwier.
Geluid
Een versnellende reeks nasale tonen die naar het einde iets daalt en eindigt met een nadrukkelijke slottoon, vergelijkbaar met de zang van andere Thamnophilus-soorten. Daarnaast nasale, gromende roepen.
Opname: Tulio Dornas — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een kleine kuif, een zware, gehaakte snavel en een geel oog. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een zwart-wit gestreepte kop en zwart-wit gebandeerde onderdelen; rug, vleugels en staart zijn kastanjebruin. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar heeft een roodbruine kruin; ook haar onderdelen zijn zwart-wit gebandeerd.
Verwarringssoorten
De fijnstreepmierklauwier Thamnophilus tenuepunctatus leeft verder naar het noorden; het mannetje is ook op de rug zwart-wit gebandeerd. De gebandeerde mierklauwier Thamnophilus doliatus heeft bij het mannetje een gebandeerde bovenkant; het vrouwtje is kaneelkleurig met effen onderdelen. De zebramierklauwier Cymbilaimus lineatus en de bamboemierklauwier Cymbilaimus sanctaemariae zijn ook op de rug gebandeerd en hebben een rood oog.
Leefgebied
Dichte ondergroei aan bosranden, secundair bos, bamboe, struikgewas langs rivieren en overwoekerde open plekken, van het laagland tot ongeveer 1700 m in de voetheuvels en de lagere Yungas. Foerageert in paren in dichte vegetatie, meestal laag, en pikt insecten en andere geleedpotigen van bladeren en takken. Het nest is een open kom, opgehangen in een tak-vork.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: op de oostflank en in het aangrenzende laagland van het centrale en zuidelijke deel, ruwweg van Huánuco zuidwaarts tot Madre de Dios, Cusco en Puno. Bolivia: in het noorden en het midden (Pando, La Paz, Beni, Cochabamba en Santa Cruz). Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Amazonisch Brazilië en in het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en bamboe in de voetheuvels van Cusco en Madre de Dios, bijvoorbeeld langs de weg naar Manu, en in ruigten rond lodges. Paren antwoorden vaak op elkaars zang.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen; de soort verdraagt secundaire begroeiing goed.
Wetenschappelijke naam
Thamnophilus palliatus | (Lichtenstein, 1823)
Lichtenstein beschreef de soort in 1823 als Lanius palliatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thamnophilus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks thamnos, 'struik', en philos, 'liefhebbend': struikminnaar. De soortnaam komt van Latijn palliatus, 'met een mantel', naar de rug die als een mantel afsteekt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bahia, Brazilië.