Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Gestreepte muisspecht

Gestreepte muisspecht | Xiphorhynchus obsoletus

Striped Woodcreeper | Trepatroncos rayado | Arapaçu-riscado

De gestreepte muisspecht is een kleine, sterk gestreepte muisspecht van overstroomd bos langs rivieren en meren in het Amazonelaagland. Hij klimt langs stammen in várzea, igapó en palmmoerassen en behoort daar tot de algemeenste muisspechten. Buiten overstroomd bos komt hij weinig voor.

Gestreepte muisspecht (Xiphorhynchus obsoletus)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle, dalende reeks scherpe tonen die als een lachje klinkt, kie-kie-kie-ke-ke-ke. De roep is een korte, scherpe tsjiek.

Luister: ZangXC755333

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20 cm, met een vrij korte, rechte, bleke snavel. De bovendelen zijn bruin, met smalle, lichtgeelbruine strepen op kruin, nek en mantel. Stuit, vleugels en staart zijn roodbruin. De keel is lichtgeelbruin. Borst en buik zijn olijfbruin met brede, lichte, donker omrande lengtestrepen. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De priemsnavelmuisspecht Dendroplex picus heeft een rechte, witachtige, dolkvormige snavel, een lichter, geschubd gezicht en een vrijwel ongestreepte rug. Zimmers muisspecht Dendroplex kienerii lijkt sterk op de priemsnavelmuisspecht en leeft op riviereilanden en in várzea. De druppelmuisspecht Xiphorhynchus elegans en de amazonemuisspecht Xiphorhynchus ocellatus zijn iets groter, met een donkerdere snavel en eerder druppels dan strepen op de borst, en leven vooral in bos op terra firme. De streepkopmuisspecht Lepidocolaptes souleyetii is slanker, met een dunne, gebogen snavel.

Leefgebied

Seizoensgebonden overstroomd bos (várzea en igapó), palmmoerassen, oeverbos en bos op riviereilanden, ook bosranden langs hoefijzermeren, in het laagland tot ongeveer 500 m. Klimt langs stammen en dikke takken op lage en middelhoge hoogte en zoekt in schors en spleten naar insecten en spinnen. Het nest ligt in een holte of spleet in een stam.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het laagland ten oosten van de Andes, in het Orinocogebied en het Amazonegebied. Ecuador: in het oostelijke laagland. Peru: in het Amazonelaagland. Bolivia: in het laagland van het noorden en midden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Vaar of loop langs de oevers van zwartwaterrivieren en meren in het Amazonelaagland en let op de stammen in overstroomd bos. De lachende zang verraadt hem vaak eerder dan hij te zien is.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Overstroomd bos langs de grote rivieren is in het grootste deel van het verspreidingsgebied nog grotendeels intact.

Wetenschappelijke naam

Xiphorhynchus obsoletus | (Lichtenstein, 1820)

Lichtenstein beschreef de soort in 1820 als Dendrocolaptes obsoletus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xiphorhynchus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks xiphos, 'zwaard', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn obsoletus, 'vaag, onduidelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pará, Brazilië.