Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Gestreepte tijgerroerdomp
Gestreepte tijgerroerdomp | Tigrisoma fasciatum
Fasciated Tiger Heron | Garza tigre barreteada | Socó-jararaca
De gestreepte tijgerroerdomp is de tijgerroerdomp van de bergrivieren. Hij leeft langs snelstromende, rotsige rivieren en beken in de uitlopers van de Andes, waar hij op stenen midden in de stroom op vissen wacht. Hij is kleiner, donkerder en grijzer dan de rosse tijgerroerdomp van het laagland.
Geluid
Meestal stil. Bij onraad een schor, kort kwok; daarnaast lage, knorrende roepen.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
61–71 cm, met een opvallend korte, dikke snavel. Volwassen vogels hebben een zwarte kruin, een grijze kop en een leigrijze hals en rug met fijne, lichte dwarsbandjes. Over de voorhals loopt een witte middenstreep met donkere randen. De buik is grijsachtig tot kaneelbruin. De poten zijn groenachtig. Jonge vogels zijn okerbruin met zwarte dwarsbanden, fijner en dichter dan bij de jonge rosse tijgerroerdomp. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De rosse tijgerroerdomp Tigrisoma lineatum is groter, met een roodbruine kop en hals en een langere snavel, en leeft in het laagland bij stilstaand of langzaam stromend water; jonge vogels zijn vooral te onderscheiden aan de langere snavel en grovere banden van de rosse. De Mexicaanse tijgerroerdomp Tigrisoma mexicanum heeft een kale keel en leeft aan de kust in het noordwesten van Colombia.
Leefgebied
Snelstromende, heldere rivieren en beken met rotsblokken en grindbanken in bebost heuvel- en bergland, ruwweg tussen 300 en 1500 m, plaatselijk lager of tot ongeveer 2000 m. Staat op stenen in of langs de stroom en jaagt op vissen, kreeftachtigen en waterinsecten. Het nest is een platform van takken in een boom langs de rivier.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia langs de flanken van de Andes en in de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador op de oost- en de westflank van de Andes. In Peru op de oostflank van de Andes. In Bolivia in de Yungas en de uitlopers op de oostflank. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en Panama, in Venezuela en in het zuidoosten van Brazilië en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek grote rotsblokken in snelstromende rivieren in de uitlopers van de Andes af, bijvoorbeeld vanaf bruggen over bergrivieren op de oostflank; vogels staan vaak roerloos op een steen midden in het water.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk lijdt de soort onder ontbossing langs rivieren, vervuiling en de aanleg van stuwdammen.
Wetenschappelijke naam
Tigrisoma fasciatum | (Such, 1825)
Such beschreef de soort in 1825 als Ardea Fasciata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tigrisoma werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks tigris, 'tijger', en sōma, 'lichaam', naar het gestreepte verenkleed. De soortnaam is Latijn fasciatus, 'gebandeerd', naar de fijne dwarsbanden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.