Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Mexicaanse tijgerroerdomp
Mexicaanse tijgerroerdomp | Tigrisoma mexicanum
Bare-throated Tiger Heron | Garza tigre mexicana | Socó-boi-de-garganta-nua
De Mexicaanse tijgerroerdomp is de grootste tijgerroerdomp en de enige met een kale keel. Hij komt van Mexico tot in het noordwesten van Colombia voor en bereikt in het gidsgebied alleen dat uiterste noordwesten. Daar leeft hij vooral in mangroven en kustmoerassen.
Geluid
Een diep, schor, kuchend wok-wok-wok, vooral in de schemering en 's nachts; bij onraad een hees blaffen.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
71–81 cm, groot en zwaar, met een lange, krachtige snavel. De keel is kaal en geel tot groengeel. Volwassen vogels hebben een zwarte kruin, een grijs gezicht en een hals die fijn zwart en geelbruin gebandeerd is, met een witachtige middenstreep op de voorhals. Rug en vleugels zijn grijsbruin met fijne zwarte vermiculatie; de buik is kaneelkleurig. De poten zijn donker groengrijs. Jonge vogels zijn geelbruin met zwarte dwarsbanden, maar hebben net als de volwassen vogel al een kale keel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De rosse tijgerroerdomp Tigrisoma lineatum heeft een bevederde keel en een roodbruine kop en hals, zonder zwarte kruin; jonge vogels zijn alleen op de keel betrouwbaar te onderscheiden. De gestreepte tijgerroerdomp Tigrisoma fasciatum is kleiner, met een kortere snavel en een bevederde keel, en leeft langs snelstromende bergrivieren.
Leefgebied
Mangroven, kustmoerassen, lagunes, de oevers van rivieren en zoetwatermoerassen in het laagland, meestal dicht bij de kust. Jaagt staand op vissen, krabben, kikkers en andere kleine dieren. Het nest is een platform van takken in een boom, vaak boven water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste noordwesten: rond de Golf van Urabá en in het noorden van de Chocó. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Mexico door Midden-Amerika tot in Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk langs de mangroven en riviermondingen rond de Golf van Urabá, vooral bij laag water in de vroege ochtend, wanneer vogels op modderbanken en langs de randen van het bos staan.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk bedreigd door de kap van mangroven en de ontwatering van kustmoerassen.
Wetenschappelijke naam
Tigrisoma mexicanum | Swainson, 1834
Swainson beschreef de soort in 1834 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tigrisoma werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks tigris, 'tijger', en sōma, 'lichaam', naar het gestreepte verenkleed. De soortnaam verwijst naar Mexico. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Real del Monte, Hidalgo, Mexico.