Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Rosse tijgerroerdomp
Rosse tijgerroerdomp | Tigrisoma lineatum
Rufescent Tiger Heron | Garza tigre colorada | Socó-boi
De rosse tijgerroerdomp is een grote, gedrongen reiger van het laagland ten oosten en noorden van de Andes. Volwassen vogels hebben een roodbruine kop en hals; jonge vogels zijn geheel geelbruin met zwarte dwarsbanden, het patroon waaraan de tijgerroerdompen hun naam danken. Hij staat vaak lange tijd roerloos aan de waterkant en strekt bij onraad de hals en snavel recht omhoog.
Geluid
Een reeks lage, holle, brullende tonen die eerst versnellen en dan wegsterven, vooral in de schemering en 's nachts te horen. Bij het opvliegen een schor kwok.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
66–76 cm, met een dikke hals, een vrij korte, krachtige snavel en korte poten. Bij volwassen vogels zijn kop en hals warm kastanjebruin; een witte middenstreep met donkere strepen loopt over de voorhals. Rug en vleugels zijn donker grijsbruin met fijne lichte vermiculatie, de buik is bruinachtig met witte banden op de flanken. De keel is bevederd. De snavel is geelachtig met een donkere bovensnavel, de poten zijn groengeel. Jonge vogels zijn okerbruin met brede zwarte dwarsbanden over het hele lichaam; het volwassen kleed wordt pas na enkele jaren bereikt. In de vlucht vallen de witte bandjes op de donkere slagpennen op. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De gestreepte tijgerroerdomp Tigrisoma fasciatum is kleiner en grijzer, met een zwarte kruin, een kortere snavel en een fijn gebandeerde, grijze hals, en leeft langs snelstromende bergrivieren in de uitlopers van de Andes. Jonge vogels van beide soorten lijken sterk op elkaar; de gestreepte heeft een kortere, dikkere snavel en fijnere banden. De Mexicaanse tijgerroerdomp Tigrisoma mexicanum, in het noordwesten van Colombia, heeft een kale, geelgroene keel en een zwarte kruin. De Zuid-Amerikaanse roerdomp Botaurus pinnatus lijkt op de jonge vogel, maar heeft een gestreepte in plaats van gebandeerde hals en leeft in rietmoeras.
Leefgebied
Moerassen, natte graslanden, oevers van meren en oude rivierarmen (cochas), overstroomd bos en beboste oevers van langzaam stromende rivieren en beken in het laagland, meestal onder 500 m. Jaagt staand of langzaam lopend op vissen, kikkers, kreeftachtigen en grote insecten. Het nest is een platform van takken in een boom boven of nabij het water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland van het Caribisch gebied, de Magdalenavallei, de llanos en het Amazonegebied, plaatselijk ook aan de Pacifische kant. In Ecuador vooral in het Amazonelaagland. In Peru in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras tot het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de randen van cochas en moerassen in het Amazonelaagland of in de llanos, vooral bij een boottocht in de vroege ochtend. Jonge vogels staan vaak in de open aan de rand van ondiep water.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied; plaatselijk lijdt zij onder het verdwijnen van wetlands.
Wetenschappelijke naam
Tigrisoma lineatum | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Ardea lineata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tigrisoma werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks tigris, 'tijger', en sōma, 'lichaam', naar het gestreepte verenkleed. De soortnaam is Latijn lineatus, 'gestreept, met lijnen', naar het gestreepte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.