Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Grijskopdwerguil
Grijskopdwerguil | Glaucidium griseiceps
Central American Pygmy Owl | Tecolote mesoamericano | Caburé-da-américa-central
De grijskopdwerguil is een kleine dwerguil van het vochtige laaglandbos, die van Midden-Amerika tot in het Chocó voorkomt. In het gidsgebied leeft hij alleen in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador. Hij houdt zich meestal hoog in het bladerdak op en wordt vooral aan zijn zang opgemerkt.
Geluid
Een reeks van meestal vier tot tien holle, gelijkmatige tonen, poep-poep-poep, in een rustig tempo. Zingt vooral in de schemering, maar ook overdag.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een ronde, grijze kop met fijne lichte stippels, gele ogen en witte wenkbrauwen. De rug is egaal warm bruin, zonder vlekken. In de nek 'valse ogen'. De staart is donker, met twee of drie onderbroken witte banden. De onderdelen zijn wit, met een bruine borstzijde en roodbruine strepen op de flanken. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Braziliaanse dwerguil Glaucidium brasilianum is groter, met een gestreepte kruin en een langere, bruin of roestkleurig gebandeerde staart, en leeft in opener terrein. De nevelwouddwerguil Glaucidium nubicola is groter en donkerder en leeft hoger op de westflank. De Peruaanse dwerguil Glaucidium peruanum heeft een bruine, wit gestippelde kruin en een langere staart en leeft in drogere bossen in het zuidwesten van Ecuador.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos en oud secundair bos, in het bladerdak, de middelste lagen en aan bosranden, van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Jaagt op grote insecten, kleine reptielen en kleine vogels. Broedt in boomholten, vaak oude spechtenholen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Chocó, langs de Pacifische kust en in het noordwesten. In Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend en de schemering in vochtig laaglandbos in het Chocó en het noordwesten van Ecuador naar de reeks tonen. Belagende groepjes kleine vogels kunnen zijn plaats verraden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Door ontbossing in het Chocó en het westen van Ecuador is zijn leefgebied in het gidsgebied sterk versnipperd.
Wetenschappelijke naam
Glaucidium griseiceps | Sharpe, 1875
Sharpe beschreef de soort in 1875 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Glaucidium werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks glaukidion, 'uiltje', verkleinwoord van glaux, 'uil'; Friedrich Boie voerde de naam in 1826 in. De soortnaam komt van Middeleeuws Latijn griseus, 'grijs', en -ceps, '-kop', naar de grijze kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit laagland van Alta Verapaz, Guatemala.