Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Hardy's dwerguil
Hardy's dwerguil | Glaucidium hardyi
Amazonian Pygmy Owl | Mochuelo amazónico | Caburé-da-amazônia
Hardy's dwerguil is de dwerguil van het bladerdak van het Amazonewoud. De soort werd pas in 1989 beschreven, mede op grond van zijn zang, en is genoemd naar de Amerikaanse bioakoesticus John William Hardy. Hij leeft hoog in de kronen en komt zelden laag in het bos.
Geluid
Een snelle, trillerachtige reeks van tien tot vijftig korte tonen, pupupupupu, veel sneller dan bij de Braziliaanse dwerguil. Zingt vooral bij dageraad en in de schemering.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een ronde, grijsbruine kop met fijne lichte stippels, gele ogen en witte wenkbrauwen. De rug is egaal bruin tot roodbruin, met weinig of geen vlekken. In de nek 'valse ogen'. De staart is kort en donker, met smalle witte banden. De onderdelen zijn wit, met een roestbruine borstzijde en roodbruine strepen op de flanken. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Braziliaanse dwerguil Glaucidium brasilianum is groter, heeft een gestreepte kruin en een langere staart, leeft in opener terrein en aan bosranden en zingt een veel tragere reeks tonen. Parkers dwerguil Glaucidium parkeri leeft hoger op de oostflank, heeft een donkerdere kop en duidelijke witte vlekken op schouders en vleugels, en zingt korte groepjes tonen. De kleinste dwerguil Glaucidium minutissimum uit Oost-Brazilië is vergelijkbaar, maar zingt korte, tragere reeksen.
Leefgebied
Hoog terra-firmebos en ook várzea, vooral in het bladerdak en de bovenste lagen, van het laagland tot ongeveer 1000 m op de voetheuvels. Jaagt op grote insecten en kleine vogels. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten, in het Amazonegebied. In Ecuador in het oostelijk laagland. In Peru in het hele oostelijk laagland. In Bolivia in het laagland van het noorden en midden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Amazonegebied van Brazilië en Venezuela en in de Guyana's.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij dageraad vanaf een uitkijktoren of een open plek naar de snelle triller uit het bladerdak. Vanaf een toren kijk je in de kronen, waar hij zich meestal ophoudt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in het Amazonegebied treft de soort plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Glaucidium hardyi | Vielliard, 1989
Vielliard beschreef de soort in 1989 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Glaucidium werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks glaukidion, 'uiltje', verkleinwoord van glaux, 'uil'; Friedrich Boie voerde de naam in 1826 in. De soortnaam eert John William Hardy (1930–2012), Amerikaans ornitholoog en oprichter van het Bioacoustic Laboratory and Archive van het Florida Museum of Natural History. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.