Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Grijze dwergspecht
Grijze dwergspecht | Picumnus granadensis
Greyish Piculet | Carpinterito colombiano | Pica-pau-anão-acinzentado
De grijze dwergspecht is een dwergspecht die alleen in Colombia voorkomt, in de drogere dalen tussen de West- en de Centrale Andes. Met zijn effen grijsbruine bovendelen en vuilwitte onderdelen is hij de soberst gekleurde dwergspecht van het gidsgebied. Hij vervangt de groenrugdwergspecht in de droge delen van de dalen van de Cauca en de Patía.
Geluid
Een hoge, dunne triller en korte, scherpe tsit-roepjes. Daarnaast zacht getik tegen dunne takken.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een korte, rechte, grijze snavel en een korte staart. De kruin is zwart; bij het mannetje met geeloranje tot rode stippels op het voorhoofd en witte stippels erachter, bij het vrouwtje alleen met witte stippels. De bovendelen zijn effen licht grijsbruin. De onderdelen zijn vuilwit, met vage donkere strepen op borst en flanken, het sterkst in het noorden van het verspreidingsgebied. De staart is zwart met witte banen. Jongen hebben een doffere, nauwelijks gestippelde kruin.
Verwarringssoorten
De groenrugdwergspecht Picumnus olivaceus, op vochtiger plaatsen, is olijfbruin met een olijfkleurige borst en een geelachtige buik; waar beide elkaar raken komen tussenvormen voor. De geschubde dwergspecht Picumnus squamulatus van het noorden van Colombia is boven en onder duidelijk geschubd.
Leefgebied
Droog en half vochtig bos, struweel, galerijbos, bosranden, jong secundair bos en koffieplantages, ongeveer tussen 800 en 2200 m. Zoekt op dunne twijgen en lianen naar mieren, larven en andere kleine insecten, alleen, in paren of in gemengde groepen. Hakt een nestholte in een dunne, dode tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het midden en boven van het dal van de Cauca, in het dal van de Patía en op de aangrenzende hellingen van de West- en de Centrale Andes, van Antioquia tot Cauca en Nariño. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Alleen in Colombia; komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bosjes en struikgewas op de droge hellingen van het Caucadal en het Patíadal, bij voorkeur in de ochtend, en volg gemengde groepen. Het getik tegen dunne takjes en de hoge triller helpen bij het vinden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort verdraagt struweel, secundair bos en plantages.
Wetenschappelijke naam
Picumnus granadensis | de Lafresnaye, 1847
De Lafresnaye beschreef de soort in 1847 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Picumnus werd in 1825 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam verwijst naar Picumnus, een Romeinse god van vruchtbaarheid en landbouw, broer van Pilumnus, wiens naam verwant is aan Latijn picus, 'specht'. De soortnaam verwijst naar Nieuw-Granada, de oude naam van het huidige Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cali, Colombia.