Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Rosse dwergspecht

Rosse dwergspecht | Picumnus cinnamomeus

Chestnut Piculet | Carpinterito castaño | Pica-pau-anão-castanho

De rosse dwergspecht is een kastanjebruine dwergspecht van het droge laagland langs de Caribische kust van Colombia en het aangrenzende Venezuela. Door zijn vrijwel geheel roodbruine lichaam wijkt hij af van alle andere dwergspechten in het gidsgebied. Hij leeft in droogbos, struweel en mangrove.

Rosse dwergspecht (Picumnus cinnamomeus)
Foto: Jim Moore (Maryland) — CC BY 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een hoge, dunne triller en scherpe, korte tsit-roepjes. Daarnaast zacht getik tegen dunne takken.

Luister: ZangXC152320

Opname: Oswaldo Cortes — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een korte, rechte, grijze snavel en een korte staart. Kop, bovendelen en onderdelen zijn diep kastanjebruin. Het voorhoofd is licht, per ondersoort geelbruin tot vuilwit. De kruin is zwart; bij het mannetje met gele stippels, bij het vrouwtje met witte stippels. De vleugels zijn bruinachtig, de staart zwart met lichte banen. De seksen verschillen alleen in de kleur van de kruinstippels.

Verwarrings­soorten

Geen andere dwergspecht in het gidsgebied heeft een geheel kastanjebruin lichaam. De geschubde dwergspecht Picumnus squamulatus, in hetzelfde deel van Colombia, is boven en onder licht met donkere schubben. De groenrugdwergspecht Picumnus olivaceus is olijfbruin met een geelachtige buik.

Leefgebied

Droog en half droog loofbos, doornstruweel, galerijbos, mangrove en bosranden in het laagland, van zeeniveau tot ongeveer 300 m. Zoekt op dunne takken, lianen en droge stengels naar mieren, larven en andere kleine insecten, vaak in paren of in gemengde groepen. Hakt een nestholte in een dunne, dode tak.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Caribische laagland, van de omgeving van Cartagena en de benedenloop van de Magdalena oostwaarts tot La Guajira en Cesar. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Venezuela, rond het Meer van Maracaibo.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in droogbos en struweel in het Caribische laagland, bijvoorbeeld rond de Sierra Nevada de Santa Marta en in La Guajira, en in de randen van mangroven. Let op het getik tegen dunne takjes en volg gemengde groepen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt en het droogbos van de Caribische kust is sterk versnipperd, maar de soort verdraagt struweel en secundair bos.

Wetenschappelijke naam

Picumnus cinnamomeus | Wagler, 1829

Wagler beschreef de soort in 1829 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Picumnus werd in 1825 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam verwijst naar Picumnus, een Romeinse god van vruchtbaarheid en landbouw, broer van Pilumnus, wiens naam verwant is aan Latijn picus, 'specht'. De soortnaam komt van Latijn cinnamomeus, 'kaneelkleurig', naar het roodbruine verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cartagena, Colombia.