Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groen-witte amazilia
Groen-witte amazilia | Elliotomyia viridicauda
Green-and-white Hummingbird | Amazilia blanquiverde | Beija-flor-verde-e-branco
De groen-witte amazilia is een kolibrie die alleen in Peru voorkomt, op de oostflank van de Andes in het midden en zuiden van het land. Hij is groen van boven en wit van onder. In het dal van de Urubamba rond Machu Picchu is hij een van de algemeenste kolibries.
Geluid
Een herhaald, droog tsit en hoge, piepende reeksen bij achtervolgingen. De zang is een reeks ijle, hoge tonen.
Opname: Dries Van de Loock — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een rechte snavel; de bovensnavel is zwart, de ondersnavel roodachtig met een donkere punt. Beide seksen zijn glanzend groen van boven en wit van keel tot onderstaartdekveren, met groene vlekken op de zijkanten van keel en borst en groene flanken. De staart is bronsgroen tot olijfgroen, zonder wit. Het vrouwtje heeft wat meer groene vlekjes op de onderdelen. Jonge vogels hebben bruinachtige randjes aan de veren van kop en rug.
Verwarringssoorten
De sneeuwbuikamazilia Elliotomyia chionogaster lijkt sterk, maar heeft witte binnenvlaggen aan de buitenste staartpennen, vooral te zien als de vogel de staart spreidt, en is bronziger van boven; hij leeft vooral in drogere dalen, maar beide soorten komen plaatselijk samen voor. De druppelkolibrie Taphrospilus hypostictus is groter, met een dichte, groene vlekkentekening over de hele onderzijde.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos, secundair bos, struweel, plantages en tuinen op de oostflank van de Andes, ongeveer tussen 1000 en 2600 m. Haalt nectar uit bloeiende struiken en bomen, ook in tuinen, en vangt kleine insecten. Het komvormige nest zit op een twijg in een struik of boompje.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes in het midden en zuiden van het land, vooral in Cusco, onder meer in het dal van de Urubamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij bloeiende struiken in de tuinen en langs het spoor en de wegen rond Aguas Calientes en Machu Picchu, en in tuinen elders in het dal van de Urubamba.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt, maar de soort komt ook voor in door de mens veranderd land, zoals tuinen en plantages.
Wetenschappelijke naam
Elliotomyia viridicauda | (Berlepsch, 1883)
Berlepsch beschreef de soort in 1883 als Leucippus viridicauda; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Elliotomyia werd in 2019 ingevoerd door Stiles & Remsen. De geslachtsnaam eert de Amerikaanse ornitholoog Daniel Giraud Elliot (1835–1915), medeoprichter van de AOU, en bevat Grieks muia, 'vlieg', een gebruikelijk element in kolibriegeslachten. De soortnaam combineert Latijn viridis, 'groen', met cauda, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Huiro, Cusco, Peru.