Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Groenbandgrondspecht

Groenbandgrondspecht | Colaptes melanochloros

Green-barred Woodpecker | Carpintero real | Pica-pau-verde-barrado

De groenbandgrondspecht is een grote grondspecht van droog bos en halfopen terrein in het midden en oosten van Zuid-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in Bolivia voor, zowel in het laagland van de Chaco en de Chiquitania als in de droge dalen van de Andes. Hij zoekt veel voedsel op de grond, vooral mieren.

Groenbandgrondspecht (Colaptes melanochloros)
Foto: Dario Sanches — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een luide, snelle reeks kwiek-kwiek-kwiek, een hoog pieuw en bij opwinding een herhaald wieka. Roffelt kort.

Luister: RoepXC1138924

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

26–28 cm. De kruin is zwart, de nek rood. Het gezicht is wit; het mannetje heeft een rode baardstreep, het vrouwtje een zwarte. De rug is olijfgroen met dichte zwarte dwarsbanden, de stuit geelachtig. De onderdelen zijn geelachtig wit met zwarte, hartvormige of ronde stippels; bij de vorm van de Andesdalen is de borst goudgeel. De ondervleugel en de schachten van de slagpennen zijn geel.

Verwarrings­soorten

De campogrondspecht Colaptes campestris heeft een gele hals en borst en een zwarte keel of kruin, en leeft in open grasland. De vlekborstgrondspecht Colaptes punctigula is kleiner, met een gestreepte keel, en leeft in het Amazonelaagland. De andesgrondspecht Colaptes rupicola is groter, met een grijze kruin en een geelbruine borst, en leeft op de puna boven de boomgrens.

Leefgebied

Droog bos en Chaco, savanne met bomen, open bos, de droge dalen van de Andes, akkers met bomen, parken en dorpen; van het laagland tot ruwweg 3000 m in de Andesdalen. Foerageert op stammen en takken maar zoekt ook veel op de grond, vooral mieren en hun larven, en eet soms vruchten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom, paal of cactus.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia in het laagland van het midden en oosten, de Chaco en de droge dalen van de Andes in Cochabamba, Chuquisaca, Santa Cruz en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Brazilië, Paraguay, Uruguay en Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de droge dalen rond Cochabamba en Samaipata en in het Chaco-bos van Santa Cruz, langs bosranden en op erven met bomen; vogels foerageren vaak op de grond.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort. Als geheel wijdverbreid en algemeen; de soort verdraagt open en door de mens veranderd terrein.

Wetenschappelijke naam

Colaptes melanochloros | (Gmelin, 1788)

Gmelin beschreef de soort in 1788 als Picus melanochloros; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en khlōros, 'groen', naar de zwart-groene bandering. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio de Janeiro, Brazilië.