Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Vlekborstgrondspecht

Vlekborstgrondspecht | Colaptes punctigula

Spot-breasted Woodpecker | Carpintero pechipunteado | Pica-pau-de-peito-pontilhado

De vlekborstgrondspecht is een kleine grondspecht van halfopen terrein in het laagland, van Panama tot in het Amazonegebied. Hij combineert een wit gezicht met een gele, zwart gestippelde borst. Anders dan veel andere spechten van het laagland leeft hij vooral in open landschap met verspreide bomen en langs rivieren.

Vlekborstgrondspecht (Colaptes punctigula)
Foto: Esteban Villa Restrepo — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een luide reeks wiek-wiek-wiek, een snelle, hoge ratel en bij opwinding een herhaald wieka-wieka. Roffelt zelden.

Luister: ZangXC825522

Opname: Mauricio Cuéllar-Ramírez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20–22 cm. De kruin is zwart, met rood op de achterkruin en in de nek; het mannetje heeft ook een rode baardstreep, die bij het vrouwtje zwart is. Het gezicht is wit. De keel is zwart-wit gestreept. De rug is olijfgeel met zwarte dwarsbanden. Borst en buik zijn geelachtig, de borst met ronde zwarte stippels, die op de buik kleiner worden. De stuit is geelachtig.

Verwarrings­soorten

De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een grijze kruin en gebandeerde in plaats van gestippelde onderdelen, en leeft vooral in bos. De bronsspecht Piculus chrysochloros is effen groen boven met een gele wangstreep en leeft in het bladerdak van het bos. De gestreepte helmspecht Dryocopus lineatus is veel groter, zwart met een rode kuif.

Leefgebied

Halfopen terrein met verspreide bomen, riviereilanden en oeverbos, várzea, bosranden, open bos, savanne met boomgroepen, weilanden en plantages; meestal onder 1000 m, in Colombia plaatselijk hoger. Foerageert op stammen en takken en ook op de grond, vooral op mieren en termieten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom of paal.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het noordelijke laagland, de llanos en het Amazonegebied. In Ecuador en Peru in het Amazonelaagland, vooral langs rivieren. In Bolivia in het noorden. Ontbreekt ten westen van de Andes in Ecuador en Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Panama, Venezuela, de Guyana's en het westen en noorden van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek op riviereilanden en langs oevers in het Amazonelaagland, en in de llanos rond boomgroepen bij weilanden; de soort zit vaak open op dode takken.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt open en door de mens veranderd terrein goed en profiteert plaatselijk van ontbossing.

Wetenschappelijke naam

Colaptes punctigula | (Boddaert, 1783)

Boddaert beschreef de soort in 1783 als Picus punctigula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam komt van Latijn punctum, 'stip', en gula, 'keel', naar de gestippelde keel en borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.