Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Zwartnekgrondspecht
Zwartnekgrondspecht | Colaptes atricollis
Black-necked Woodpecker | Carpintero peruano | Pica-pau-de-pescoço-preto
De zwartnekgrondspecht komt alleen in Peru voor, op de droge westflank van de Andes en in droge dalen tussen de bergketens. Hij is de enige specht in grote delen van dit kale, door cactussen en struiken bepaalde landschap. Zijn zwarte keel en hals onderscheiden hem van verwante soorten.
Geluid
Een luide reeks kie-kie-kie en losse, schelle pieuw-roepen; roffelt kort.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm. De kruin is grijs; het mannetje heeft een rode achterkruin en nek en een rode baardstreep, het vrouwtje alleen rood in de nek. Het gezicht is witachtig. Keel en voorhals zijn zwart, wat de soort haar naam geeft. De rug is olijfbruin met zwarte dwarsbanden, de stuit geelachtig. De onderdelen zijn lichtgeel met dichte zwarte dwarsbanden. Ondervleugel en schachten van de slagpennen zijn geel.
Verwarringssoorten
De andesgrondspecht Colaptes rupicola is veel groter, met een geelbruin gezicht en hals zonder zwarte keel, en leeft hoger op de puna. De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een groene rug en leeft in vochtig bos. De streepkopspecht Veniliornis lignarius en andere kleine Veniliornis-spechten zijn veel kleiner en hebben geen zwarte keel.
Leefgebied
Droog struweel met cactussen, droge hellingen met verspreide bomen, oeverbegroeiing en akkers met bomenrijen, ook aanplant van eucalyptus; ruwweg tussen 500 en 4000 m, meestal tussen 1500 en 3000 m. Foerageert op stammen, cactussen en op de grond. Eet mieren en andere insecten. Broedt in een holte in een boom of zuilcactus.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru: op de westflank van de Andes van het noorden tot in het uiterste zuiden, en in het droge dal van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de droge dalen op de westflank, bijvoorbeeld boven Lima langs de wegen naar Santa Eulalia en Huaral, in cactusstruweel en rond akkers met bomen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt een agrarisch landschap met bomen en is plaatselijk algemeen.
Wetenschappelijke naam
Colaptes atricollis | (Malherbe, 1850)
Malherbe beschreef de soort in 1850 als Chrysopicos atricollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam komt van Latijn ater, 'zwart', en collum, 'hals', naar de zwarte hals. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.