Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Roodmantelspecht
Roodmantelspecht | Colaptes rivolii
Crimson-mantled Woodpecker | Carpintero dorsicarmesí | Pica-pau-de-manto-carmesim
De roodmantelspecht is een specht van het hogere bergbos van de Andes, van Venezuela tot Bolivia. Hij combineert een karmijnrode rug met een gele buik en een witachtig gezicht. Hij leeft hoger dan de meeste andere spechten van het gidsgebied, tot aan de boomgrens.
Geluid
Een harde, scherpe enkele roep kie of kirr en een snelle, stijgende ratel; roffelt kort.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–28 cm. Rug, mantel en vleugeldekveren zijn karmijnrood, de slagpennen en de staart zwartachtig. Het gezicht is geelachtig wit, de keel zwart. De borst is zwart met lichte schubben of, in het zuiden, een vrijwel effen zwarte borstband; de buik is goudgeel. Het mannetje heeft een rode kruin en baardstreep, het vrouwtje een zwarte kruin en geen rood in de baardstreep. De ogen zijn donker.
Verwarringssoorten
De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een olijfgroene rug, een grijze kruin en gebandeerde onderdelen, en leeft lager. De andesgrondspecht Colaptes rupicola is groter, overwegend bruin en geelbruin met een grijze kruin, en leeft in open, boomloos terrein. Spechten van het geslacht Campephilus met rood op de kop hebben een zwarte rug en een rode kuif.
Leefgebied
Nevelwoud, hoger bergbos, dwergbos bij de boomgrens, Polylepis-bos en bosranden, plaatselijk ook struiken en bomen in het páramo; ruwweg tussen 1800 en 3800 m. Foerageert op stammen, takken en mosrijke boomstammen, soms ook op de grond. Eet mieren, keverlarven en andere insecten, en wat vruchten. Broedt in een zelf uitgehakte holte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie Andesketens en de Santa Marta. In Ecuador op beide Andeshellingen en in de hogere dalen. In Peru langs de oostflank en de hogere delen van de westflank in het noorden. In Bolivia in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in het laagland en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de bovenste zone van het nevelwoud en langs bosranden bij de boomgrens, vaak in gemengde groepen van het hooggebergte. Paren zitten vaak opvallend op dode stammen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort. Als geheel wijdverbreid en plaatselijk algemeen; de soort verdraagt bosranden, maar is afhankelijk van bomen in het hooggebergte.
Wetenschappelijke naam
Colaptes rivolii | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Picus Rivolii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam eert François Victor Masséna, derde hertog van Rivoli (1799–1863), Frans verzamelaar van vogels en amateur-ornitholoog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chipaque, Cundinamarca, Colombia.




