Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Olijfrugspecht
Olijfrugspecht | Colaptes rubiginosus
Golden-olive Woodpecker | Carpintero olivo | Pica-pau-oliváceo
De olijfrugspecht is een middelgrote specht met een goudgroene rug en een grijze kruin, wijdverbreid van Mexico tot in Argentinië. In het gidsgebied is hij vooral een vogel van het bergbos en de bosranden op de Andeshellingen, maar in het westen daalt hij af tot in het laagland. Hij is een van de meest verbreide spechten van de middelste hoogten.
Geluid
Een lange, snelle, rollende triller op één toon; ook een scherp, dalend djiirr. Roffelt in korte, snelle reeksen.
Opname: Paul Molina Abril — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm. De rug en vleugels zijn goudachtig olijfgroen. De kruin is leigrijs, omzoomd met rood dat bij het mannetje doorloopt tot in de nek; de wang is witachtig. Het mannetje heeft een rode baardstreep, die bij het vrouwtje ontbreekt of donker is; het vrouwtje heeft alleen rood in de nek. De keel is donker gestreept. De onderdelen zijn geelachtig met dichte olijfkleurige dwarsbanden. De staart is donker.
Verwarringssoorten
De bronsspecht Piculus chrysochloros heeft een gele streep onder een donkere wangvlek en geen grijze kruin, en leeft in het Amazonelaagland. De roodmantelspecht Colaptes rivolii heeft een karmijnrode rug en leeft hoger. De vlekborstgrondspecht Colaptes punctigula heeft een zwarte kruin en gestippelde in plaats van gebandeerde onderdelen. De witkeelspecht Piculus leucolaemus heeft een witte keel en een gele streep over de wang.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud, bosranden, secundair bos, koffieplantages en halfopen terrein met bomen, ruwweg van zeeniveau tot 2500 m, plaatselijk hoger; aan de westkant ook in het vochtige en droge bos van het laagland. Foerageert op stammen en takken in de middelste lagen, vaak in gemengde groepen. Eet mieren, kevers en hun larven, soms vruchten. Broedt in een zelf uitgehakte holte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in de Andes, de Santa Marta en het noordelijke laagland. In Ecuador op beide Andeshellingen en in het westelijke laagland. In Peru op de oostflank van de Andes en in het noordwesten. In Bolivia in de Yungas en de bergbossen van de oostflank. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Mexico via Midden-Amerika en Venezuela tot in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg in het bergbos de gemengde groepen langs wegen en bosranden; de rollende triller verraadt de soort vaak eerder dan het zien. In West-Ecuador ook in tuinen en plantages met hoge bomen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort. Als geheel wijdverbreid en algemeen; de soort verdraagt bosranden, secundair bos en plantages.
Wetenschappelijke naam
Colaptes rubiginosus | (Swainson, 1820)
Swainson beschreef de soort in 1820 als Picus rubiginosus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam komt van Latijn rubiginosus, 'roestig', van robigo, 'roest'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.