Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Groene arassari
Groene arassari | Pteroglossus viridis
Green Aracari | Arasarí verde | Araçari-miudinho
De groene arassari is de kleinste arassari, een soort van het noordoosten van Zuid-Amerika. In het gidsgebied zelf, Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia, is hij niet vastgesteld; de dichtstbijzijnde vogels leven in het zuiden en oosten van Venezuela en in de Guyana's. Hij leeft in kleine groepjes in de kruinen van vochtig laaglandbos.
Geluid
Korte, snel herhaalde, kwakende of krassende tonen, en zachte, ratelende roepjes binnen de groep.
Opname: Phil Stouffer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
30–35 cm, slank, met een lange, getrapte staart. Rug, vleugels en staart zijn donkergroen, de stuit is rood en de onderdelen zijn effen geel, zonder banden. Het mannetje heeft een zwarte kop en keel, het vrouwtje een kastanjebruine kop en keel. De bovensnavel is overwegend geel tot oranje, met rood aan de basis, de ondersnavel grotendeels zwart. Rond het oog zit naakte, gekleurde huid.
Verwarringssoorten
De letterarassari Pteroglossus inscriptus heeft eveneens effen gele onderdelen, maar zwarte tekens langs de snijrand van de snavel en leeft in het Amazonegebied, ver van de groene arassari. De zwartnekarassari Pteroglossus aracari is groter, met een rood-zwarte band over de gele buik. De dubbelbandarassari Pteroglossus pluricinctus heeft twee zwarte banden over de onderdelen.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, bosranden, savannebos en secundair bos, vooral in de kruinen. Leeft in paren of kleine groepjes. Eet vooral vruchten, ook insecten. Broedt en slaapt in boomholten, ook in oude spechtenholen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Niet vastgesteld in Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden en oosten van Venezuela ten zuiden van de Orinoco, in de Guyana's en in het noorden van Brazilië ten noorden van de Amazone.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Wie de soort wil zien, moet naar de Guyana's of het zuiden van Venezuela, waar groepjes langs bosranden en open plekken in het laagland foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot en het bos daar is nog grotendeels intact.
Wetenschappelijke naam
Pteroglossus viridis | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Ramphastos viridis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pteroglossus werd in 1811 ingevoerd door Illiger. De geslachtsnaam komt van Grieks pteron, 'veer', en glōssa, 'tong', naar de gerafelde, veerachtige tong van deze vogels. De soortnaam viridis is Latijn voor 'groen'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.