Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groene heremietkolibrie
Groene heremietkolibrie | Phaethornis guy
Green Hermit | Ermitaño verde | Rabo-branco-verde
De groene heremietkolibrie is een grote, donkergroene heremietkolibrie van de lagere berghellingen. In het gidsgebied leeft hij vooral op de oostflank van de Andes, in de ondergroei van vochtig bergbos. Hij volgt vaste routes langs bloemen, hangt even voor een bloem en verdwijnt meteen weer in de ondergroei.
Geluid
De roep is een luid, scherp sweek, vaak in de vlucht. Mannetjes zingen op leks in de ondergroei met een herhaalde, krachtige, piepende toon.
Opname: Scott Olmstead — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–15 cm, met een lange, gebogen snavel met een rode ondersnavel. Het mannetje is donkergroen, met een blauwgroene glans op de onderdelen; de stuitveren hebben okerkleurige randjes. De gezichtsstrepen (wenkbrauw, snor en keelstreep) zijn okerkleurig. De staart is donker, met verlengde, wit gepunte middenpennen. Het vrouwtje is grijzer van onderen, met duidelijker gezichtsstrepen en langere witte staartpunten.
Verwarringssoorten
De taankleurige heremietkolibrie Phaethornis syrmatophorus heeft een okerkleurige tot oranjebruine buik en stuit. De langsnavelheremietkolibrie Phaethornis malaris is bruiner van boven, lichter en warmer van onderen, en leeft vooral in het laagland. Ten westen van de Andes is de witsnorheremietkolibrie Phaethornis yaruqui kleiner, met witte in plaats van okerkleurige gezichtsstrepen.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig voetheuvel- en lager bergbos, vooral in ravijnen en langs beken, meestal tussen 500 en 2000 m. Bezoekt bloemen van Heliconia, gemberachtigen en andere planten met lange bloembuizen langs een vaste route, en eet ook kleine geleedpotigen. Het nest hangt aan de onderkant van een blad, vaak boven een beek.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de hellingen van de Andes en in de Serranía de la Macarena. In Ecuador op de oostflank van de Andes. In Peru op de oostflank, zuidelijk tot in Puno. In Bolivia hooguit een enkele melding nabij de grens met Peru. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Costa Rica en Panama tot het noorden van Venezuela en Trinidad.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij bloeiende Heliconia langs bosranden en beken op de lagere oostflank, zoals langs de weg naar Manu in Peru en bij lodges op de oostflank in Ecuador. Hij bezoekt soms voederflessen, telkens kort.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Hij is gebonden aan bos, maar gebruikt ook bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis guy | (Lesson, 1833)
Lesson beschreef de soort in 1833 als Trochilus Guy; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam eert J. Guy (actief rond 1833), een Franse amateurverzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Venezuela.