Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Groengeschubde cotinga
Groengeschubde cotinga | Ampelioides tschudii
Scaled Fruiteater | Frutero escamado | Anambé-escamado
De groengeschubde cotinga is een gedrongen, sterk geschubde vruchteneter van het bergbos aan beide zijden van de Andes. Hij is de enige soort in zijn geslacht. Hij zit vaak lang onbeweeglijk in de middelste etage of het bladerdak, waar zijn geschubde kleed hem tussen mos en epifyten goed verbergt.
Geluid
Een luide, langgerekte fluittoon die eerst stijgt en dan daalt, ongeveer wuuiiieeer, met lange tussenpozen herhaald.
Opname: Carlos Delgado JUMABITA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–21 cm, een stevige vogel met een korte staart en een korte, brede snavel. De iris is geel. Het mannetje heeft een zwarte kap en wangen, een gele halsband en een gele baardstreep; de bovendelen zijn zwart met brede olijfgroene randen aan de veren, wat een sterk geschubd patroon geeft. De vleugels zijn zwart met een groot geelgroen veld. De onderdelen zijn geelachtig wit met zwarte en olijfgroene schubben. Het vrouwtje heeft een olijfgroene in plaats van zwarte kap en is verder vergelijkbaar.
Verwarringssoorten
De gebandeerde cotinga Pipreola arcuata heeft een rode snavel en fijn gebandeerde in plaats van geschubde onderdelen, en leeft hoger. Vrouwtjes van de groen-zwarte cotinga Pipreola riefferii en andere Pipreola-soorten zijn groen met gestreepte onderdelen, zonder zwart-groen geschubde rug en zonder gele halsband.
Leefgebied
Vochtig bergbos en de randen daarvan, vooral in de subtropische zone, ruwweg tussen 900 en 2700 m. Eet vooral vruchten en daarnaast insecten. Sluit zich vaak aan bij gemengde groepen in het bladerdak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in alle drie de cordilleras. In Ecuador op de west- en oostflank van de Andes. In Peru op de oostflank van noord naar zuid. In Bolivia op de oostflank in het noordwesten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in subtropisch bergbos naar de lange, stijgende en dalende fluittoon en zoek dan de middelste etage en het bladerdak af naar een stilzittende vogel. In Ecuador onder meer in de omgeving van Mindo; in Peru langs de weg naar Manú.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Over het algemeen schaars en plaatselijk verspreid; het verspreidingsgebied is groot, maar bergbos wordt op veel plaatsen gekapt.
Wetenschappelijke naam
Ampelioides tschudii | (Gray, 1846)
Gray beschreef de soort in 1846 als C[otinga] Tschudii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ampelioides werd in 1867 ingevoerd door Verreaux. De geslachtsnaam is gevormd van het geslacht Ampelion met Oudgrieks -oidēs, 'lijkend op'. De soortnaam eert Johann Jakob von Tschudi (1818–1889), Zwitsers natuuronderzoeker en reiziger die vogels in Peru verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pangoa, Junín, Peru.