Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Groenkeeltangare
Groenkeeltangare | Stilpnia argyrofenges
Straw-backed Tanager | Tangara dorsipajiza | Saíra-de-dorso-palha
De groenkeeltangare is een kleine tangare van de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia, met een zwarte kop, een groenglanzende keel en een strokleurige, zilverachtige rug. Ze is zeer plaatselijk verspreid, in enkele gescheiden gebieden, en leeft in paren of kleine groepjes in de kronen van vochtig bergbos.
Geluid
Hoge, dunne tsiet-roepjes en een zacht, droog getsjip; een uitgesproken zang is nauwelijks beschreven.
Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Het mannetje heeft een zwarte kruin en een zwart gezicht; keel en wangen glanzen groen. Rug en stuit zijn bleek strogeel met een zilverachtige glans. Op de borst ligt een zwarte vlek, de rest van de onderdelen is bleek strokleurig tot groenachtig. Vleugels en staart zijn zwart met blauwgroene randen. Het vrouwtje is doffer en groener, met minder zwart op kop en borst. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De zilvertangare Stilpnia viridicollis overlapt in het noorden van Peru; het mannetje is zwart met een zilverachtige rug en een koperkleurige keel, en heeft geen groene keel. De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een turkooisblauwe kop en een zwart lijf. De goudnektangare Chalcothraupis ruficervix is blauw met een goudkleurige vlek in de nek.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig lager bergbos en nevelwoud aan de oostflank van de Andes, ook in hoog secundair bos, ruwweg tussen 1000 en 2400 m. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, vaak in gemengde groepen met andere tangares. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru zeer plaatselijk aan de oostflank van de Andes, in het noorden (Amazonas, San Martín) en in het zuidoosten. In Bolivia aan de oostflank van de Andes in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Yungas van Bolivia en in nevelwoud aan de oostflank in het noorden van Peru; let in gemengde groepen in de boomkronen op een kleine, bleke tangare met een zwarte kop en een groene keel.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand is klein en het verspreidingsgebied is versnipperd; de belangrijkste bedreiging is de kap van bergbos aan de oostflank voor landbouw.
Wetenschappelijke naam
Stilpnia argyrofenges | (Sclater & Salvin, 1876)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1876 als Calliste argyrofenges; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Stilpnia werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam komt van Grieks stilpnos, 'glinsterend' of 'glanzend'. De soortnaam komt van Grieks arguros, 'zilver', en phengos, 'glans', naar de lichte, glanzende rug. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tilotilo, Yungas van La Paz, Bolivia.