Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Heines tangare
Heines tangare | Stilpnia heinei
Black-capped Tanager | Tangara coroninegra | Saíra-de-boné-preto
Heines tangare is een tangare van de noordelijke Andes, van Venezuela en Colombia tot het uiterste noorden van Peru. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een zilverblauwgroene, gestreepte keel en borst en een zilvergrijze rug. De soort leeft aan bosranden en in half open land met bomen, ook bij boerderijen en in tuinen.
Geluid
De roep is een scherp, hoog tsit; de zang is een reeks snelle, dunne tsjiptonen.
Opname: JUAN ANTONIO ALONSO DE JUAN — CC BY 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Mannetje: kruin en nek zwart; keel, wangen en borst zilverig blauwgroen met fijne lichte strepen; rug zilverig blauwgrijs; buik grijs. Vleugels en staart zwartig met blauwe randen. Vrouwtje: groen van boven met een dof donkere kruin, de keel en borst groenig met lichte strepen, de buik grijzer. Snavel zwart. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De zwartkoptangare Stilpnia cyanoptera heeft een volledig zwarte kap en een bleek opaalkleurig lichaam en leeft in Colombia alleen in het noorden en noordoosten. De zilvertangare Stilpnia viridicollis heeft een zwarte kop en onderkant met een goudgele tot koperkleurige keel en leeft verder zuidelijk. De roodkruintangare Stilpnia vitriolina heeft een roestbruine kruin en een zwart masker.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos, open bos, secundaire groei, struikrijke hellingen met verspreide bomen, tuinen en schaduwrijke koffieplantages, vooral van ongeveer 1000 tot 2500 m. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in paren of kleine groepjes, soms in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens, in de Serranía de Perijá en de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador op beide flanken van de Andes en in de dalen ertussen, vooral in het noorden. In Peru alleen in het uiterste noorden. Komt niet voor in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en de kustgebergten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan bosranden, langs bergwegen en in tuinen met vruchtdragende bomen in de bergzone van Colombia en noord-Ecuador; de vogels zitten vaak open in de top van een losse boom.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij wijdverbreid en plaatselijk vrij algemeen; verdraagt half open en gecultiveerd land.
Wetenschappelijke naam
Stilpnia heinei | (Cabanis, 1851)
Cabanis beschreef de soort in 1851 als P[rocnias] Heinei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Stilpnia werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam komt van Grieks stilpnos, 'glinsterend' of 'glanzend'. De soortnaam eert Ferdinand Heine (1809–1894), Duitse verzamelaar wiens vogelcollectie (het Museum Heineanum in Halberstadt) door Cabanis werd beschreven. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.