Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zilvertangare
Zilvertangare | Stilpnia viridicollis
Silver-backed Tanager | Tangara dorsiplateada | Saíra-de-dorso-prateado
De zilvertangare is een tangare van de Andes van zuid-Ecuador en Peru; het mannetje combineert een zilverachtige rug met een zwarte kop en onderkant en een goudgele tot koperkleurige keel. Ze leeft aan bosranden en in half open bergland, vaak in paren.
Geluid
De roep is een hoog, scherp tsit; de zang is een reeks snelle, hoge tsjiptonen.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Mannetje: kruin, gezicht en onderdelen zwart; keel en een vlek op de oorstreek strogeel tot koperbruin; mantel en rug zilverig strogrijs met een groenige glans. Vleugels en staart zwart met groenblauwe randen. Vrouwtje: groener, met een bruinig groene kruin, een geelbruine keel, groene bovendelen en groenige onderdelen. Snavel zwart. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De groenkeeltangare Stilpnia argyrofenges heeft een groenige, strokleurige rug en keel en leeft aan de oostflank van Peru en in Bolivia. Heines tangare Stilpnia heinei heeft alleen een zwarte kruin en een zilverblauwgroene, gestreepte borst, met grijze onderdelen. De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een turkooisblauwe kop.
Leefgebied
Randen van vochtig en half vochtig bergbos, secundaire groei, struikrijke hellingen met verspreide bomen en tuinen, vooral van ongeveer 1500 tot 3000 m, ook in de drogere dalen. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in paren of kleine groepjes, soms met gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het zuiden, in de provincies Loja en Zamora-Chinchipe en aangrenzende gebieden. In Peru langs de Andes, op beide hellingen en in de Marañón-vallei, zuidwaarts tot ongeveer Cuzco. Komt niet voor in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan bosranden, in struikrijk land en in tuinen met vruchtdragende bomen in de bergen rond Loja in Ecuador of in de Andesdalen van Noord- en Midden-Peru; de vogels zitten vaak in de top van losse bomen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen en verdraagt veranderd, half open land.
Wetenschappelijke naam
Stilpnia viridicollis | (Taczanowski, 1884)
Taczanowski beschreef de soort in 1884 als Calliste argentea viridicollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Stilpnia werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam komt van Grieks stilpnos, 'glinsterend' of 'glanzend'. De soortnaam komt van Latijn viridis, 'groen', en collis, 'hals', naar de groenachtige keel en hals. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Huiro, Cuzco, Peru.