Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groenrugbergnimf
Groenrugbergnimf | Urochroa leucura
Green-backed Hillstar | Estrella de dorso verde | Estrela-de-dorso-verde
De groenrugbergnimf is de tegenhanger van de roestteugelbergnimf op de oostflank van de Andes. Hij leeft langs snelstromende beken en rivieren in het bergbos, waar hij op rotsen en takken boven het water zit. De grotendeels witte staart is in de vlucht en bij het landen goed te zien.
Geluid
Een luid, scherp tsiek, vaak herhaald en boven het geruis van het water uit hoorbaar. Bij achtervolgingen een snel, hoog gekwetter.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een lange, rechte zwarte snavel. De bovendelen zijn glanzend groen. Keel en borst zijn glinsterend blauw, de buik is donker grijsgroen. Een roodbruine mondhoekvlek ontbreekt of is hooguit klein en vaag. De staart is wit, met donkere middelste pennen en donkere randen aan de buitenste. Het vrouwtje is doffer, met minder blauw op keel en borst.
Verwarringssoorten
De roestteugelbergnimf Urochroa bougueri heeft een bronzigere rug, een duidelijke roodbruine streep vanaf de mondhoek en leeft op de westflank. De gekraagde incakolibrie Coeligena torquata heeft ook wit in de staart, maar een witte borstband en een zwartachtig kleed, en leeft hoger in het bos. De blauwvoorhoofdlancetkolibrie Doryfera johannae zoekt ook beken op, maar is donker, met een korte, donkere staart.
Leefgebied
Snelstromende beken en rivieren met rotsblokken in vochtig voetheuvel- en lager bergbos, en bosranden langs het water, ruwweg tussen 1000 en 2500 m. Zit op stenen of overhangende takken, vangt insecten boven het water en bezoekt bloeiende struiken en bomen langs de oever. Het nest wordt meestal boven of vlak bij stromend water gebouwd.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de oostflank in het uiterste zuiden. In Ecuador op de oostflank van de Andes over de hele lengte van het land. In Peru op de oostflank in het noorden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de rivieren en beken op de oostflank van Ecuador, bijvoorbeeld in de omgeving van Baeza en langs de weg van Baños naar Puyo. Zoek vogels op rotsen in de stroom of bij bloeiende bomen langs de oever.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is gebonden aan beken met oeverbos; ontbossing en de aanleg van stuwdammen tasten het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Urochroa leucura | Lawrence, 1864
Lawrence beschreef de soort in 1864 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Urochroa werd in 1856 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks oura, 'staart', met khroa, 'kleur' of 'huidskleur'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en oura, 'staart': witstaartig. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ecuador.