Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Rozekeelbriljantkolibrie
Rozekeelbriljantkolibrie | Heliodoxa gularis
Pink-throated Brilliant | Brillante gorgirrosado | Brilhante-de-garganta-rosa
De rozekeelbriljantkolibrie is een schaarse en plaatselijke briljantkolibrie van het voetheuvelbos aan de oostvoet van de Andes in Colombia, Ecuador en Peru. Het mannetje draagt een kleine, glinsterend roze vlek op de keel. De soort leeft in het binnenste van het bos en wordt minder vaak gezien dan de verwante soorten.
Geluid
Een scherp, herhaald tsiep of tsjik; weinig bekend.
Opname: Dušan M. Brinkhuizen — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een rechte zwarte snavel van middelmatige lengte en een kleine witte vlek achter het oog. Het mannetje is donkergroen van boven, met een glinsterend groen voorhoofd en een kleine, glinsterend roze vlek midden op de keel; de borst is glinsterend groen, de buik grijsachtig en de onderstaartdekveren wit. De staart is bronsgroen en licht gevorkt. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar is doffer, met een kleinere roze vlek en meer grijs op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De bruinborstbriljantkolibrie Heliodoxa rubinoides heeft bij het mannetje ook een kleine roze keelvlek, maar heeft geelbruine onderdelen en leeft hoger. De violetborstbriljantkolibrie Heliodoxa leadbeateri heeft bij het mannetje een violet voorhoofd en een dieper gevorkte, donkere staart. Goulds juweelkolibrie Heliodoxa aurescens heeft een roodbruine borstband. De zwartkeelbriljantkolibrie Heliodoxa schreibersii is donkerder, met een zwarte keel en een lange, diep gevorkte staart.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, vaak op heuvelruggen, ruwweg tussen 300 en 1100 m. Foerageert in de lagere en middelste lagen aan bloemen, vaak langs een vaste route, en vangt kleine insecten. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia aan de oostvoet van de Andes in het zuiden. In Ecuador in de voetheuvels van de oostflank. In Peru aan de oostvoet van de Andes in het noorden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In voetheuvelbos aan de oostvoet van de Andes in Ecuador, langs bospaden op heuvelruggen. De soort komt zelden naar suikerwaterfonteintjes; bloeiende struiken in het bosinterieur bieden de meeste kans.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is schaars en plaatselijk; ontbossing van de voetheuvels tast het leefgebied aan.
Wetenschappelijke naam
Heliodoxa gularis | (Gould, 1860)
Gould beschreef de soort in 1860 als Aphantochroa ? gularis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Heliodoxa werd in 1850 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks hēlios, 'zon', met doxa, 'glorie' of 'luister'. De soortnaam komt van Latijn gula, 'keel', naar de roze keelvlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo.