Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Groenrugtrogon
Groenrugtrogon | Trogon viridis
Green-backed Trogon | Trogón dorsiverde | Surucuá-grande-de-barriga-amarela
De groenrugtrogon is de grote geelbuikige trogon van het Amazonelaagland. Hij zit lang roerloos in de middelste en hogere boomlaag en eet meer vruchten dan de meeste andere trogons. Hij werd vroeger samen met de witstaarttrogon ten westen van de Andes als één soort beschouwd.
Geluid
Een lange reeks van ongeveer twintig holle kauw-tonen, die langzaam begint en naar het eind versnelt. Daarnaast een droog tsjuk en een ratelend tsjurr bij onrust.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
28–30 cm. Het mannetje heeft een donkerblauwe tot violetzwarte kop en borst, een groene tot blauwgroene rug, een oranjegele buik en een volledige lichtblauwe kale oogring. De vleugel is zwart met fijne witte tekening. De onderkant van de staart is grotendeels wit: elke veer heeft een zwarte basis en een brede witte punt en buitenrand. Het vrouwtje is grijs op kop, borst en rug, met een gele buik, een lichtblauwe oogring en een onderstaart met zwart-witte bandering.
Verwarringssoorten
De amazonetrogon Trogon ramonianus is kleiner, heeft een gele oogring en bij het mannetje een fijn zwart-wit gebandeerde onderstaart; het vrouwtje heeft een onderbroken witte oogring. De amazonezwartkeeltrogon Trogon rufus heeft bij het mannetje een groene kop en borst en een gele oogring; het vrouwtje is bruin. De blauwkruintrogon Trogon curucui en de zwartstaarttrogon Trogon melanurus hebben een rode buik. De witstaarttrogon Trogon chionurus leeft alleen ten westen van de Andes.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme, várzea, bosranden en oud secundair bos, tot ongeveer 1000 m op de lagere oostflank. Zit in de middelste laag en onder het kronendak en eet vooral kleine vruchten, aangevuld met insecten. Graaft een nestholte in een termietennest in een boom of in rot hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador en Peru in het Amazonelaagland en de lagere oostflank. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Trinidad, het Amazonegebied van Brazilië en het Atlantisch woud in het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Amazonelaagland zit hij vaak op ooghoogte voor wie op een uitkijktoren of hangbrug boven het bladerdak staat, bijvoorbeeld bij lodges langs de Napo in Ecuador en in Tambopata in Peru. De versnellende reeks kauw-tonen is het eerste spoor; de grotendeels witte staartonderkant onderscheidt het mannetje van de amazonetrogon.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Een vrij algemene standvogel van het Amazonebos; verdwijnt waar het bos geheel wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Trogon viridis | Linnaeus, 1766
Linnaeus beschreef de soort in 1766 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks trōgōn, 'knabbelend', van trōgō, 'knagen'; trogons knagen hun nestholte uit in rot hout. Viridis is Latijn voor 'groen', naar de groene rug. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.