Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Witstaarttrogon
Witstaarttrogon | Trogon chionurus
White-tailed Trogon | Trogón coliblanco | Surucuá-de-cauda-branca
De witstaarttrogon is een geelbuikige trogon van het vochtige laaglandbos van het Chocó-gebied, van Panama door het westen van Colombia tot het noordwesten van Ecuador. Hij werd vroeger als ondersoort van de groenrugtrogon uit Amazonië beschouwd. De naam verwijst naar de bij het mannetje vrijwel geheel witte onderkant van de staart.
Geluid
Een lange reeks heldere kauw- of tjoe-noten die langzaam begint en dan versnelt, langer en vaak iets lager dan bij goulds trogon. Daarnaast een zacht kakelend tjak.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
26–28 cm. Het mannetje heeft een blauwzwarte kop en borst met violette glans, een lichtblauwe kale oogring, een blauwgrijze snavel, een groene tot blauwgroene rug en een oranjegele buik. De onderkant van de staart is vrijwel geheel wit. Het vrouwtje is grijs op kop, borst en rug, met een gele buik, een onderbroken witte oogring en een staartonderkant met zwarte bandjes aan de basis en brede witte punten.
Verwarringssoorten
Goulds trogon Trogon caligatus is kleiner, heeft een gele oogring en bij het mannetje een fijn zwart-wit gebandeerde staartonderkant met witte punten. De gekraagde trogon Trogon collaris en de blauwstaarttrogon Trogon comptus hebben een rode buik en bij het mannetje een groene kop. De groenrugtrogon Trogon viridis lijkt sterk, maar komt alleen ten oosten van de Andes voor; het mannetje heeft minder wit onder de staart.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos en heuvelbos, Chocó-regenwoud, hoog secundair bos en bosranden, tot ongeveer 900 m, plaatselijk hoger. Zit lang stil in de middelste en hogere boomlaag en eet vruchten en insecten. Broedt in een holte in een termietennest in een boom of in rottend hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland en in het noordwesten, plaatselijk oostwaarts tot in het noorden van de Magdalenavallei. In Ecuador in het laagland en de heuvels van het noordwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het centrum en oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Chocó-bos van het noordwesten van Ecuador, zoals langs de Río Silanche en in de provincie Esmeraldas, en in het Pacifische laagland van Colombia. De lange, versnellende reeks is vaak het eerste spoor; daarna in de middenlaag zoeken naar een rechtop zittende vogel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Verdraagt enige verstoring, maar het laaglandbos van het Chocó-gebied wordt in hoog tempo omgezet in landbouwgrond en oliepalmplantages.
Wetenschappelijke naam
Trogon chionurus | Sclater & Salvin, 1871
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1871 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks trōgōn, 'knabbelend', van trōgō, 'knagen'; trogons knagen hun nestholte uit in rot hout. De soortnaam komt van Grieks chiōn, 'sneeuw', en oura, 'staart': 'sneeuwwitte staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lion Hill, Panamakanaalzone, Panama.