Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groenstaartgoudkeelkolibrie
Groenstaartgoudkeelkolibrie | Polytmus theresiae
Green-tailed Goldenthroat | Gorgioro coliverde | Beija-flor-verde
De groenstaartgoudkeelkolibrie is een kleine, vrijwel geheel glanzend groene kolibrie met een licht gebogen snavel. Hij leeft in open terrein in het Amazonegebied: witzandsavannes, struikgewas langs rivieren en open plekken in het bos. In het gidsgebied is hij plaatselijk, met de meeste waarnemingen in het zuidoosten van Colombia en het noordoosten van Peru.
Geluid
Hoge, droge tsjiptonen en een korte, piepende triller.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een licht gebogen zwarte snavel met een roze basis van de ondersnavel. Het mannetje is geheel glanzend goudgroen, van boven iets doffer, met een kleine witte vlek achter het oog en witte onderstaartdekveren. De afgeronde staart is groen; de buitenste staartveren hebben alleen aan de basis wat wit. Het vrouwtje is van onder wit, dicht bezet met groene schijfvormige vlekken op keel, borst en flanken.
Verwarringssoorten
De witstaartgoudkeelkolibrie Polytmus guainumbi is groter, met een langere snavel, witte strepen op de kop en een staart met veel wit. De blauwstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon mellisugus heeft een kortere, rechte snavel en een blauwzwarte, ingesneden staart. De franjeamazilia Chionomesa fimbriata heeft een rechte snavel en een witte middenstreep op de buik.
Leefgebied
Witzandsavannes met verspreide struiken, open struikgewas, rivieroevers, open plekken en bosranden in het laagland, meestal onder ongeveer 500 m. Zoekt nectar laag tot op middelhoogte aan bloeiende struiken en kruiden. Het nest is een napje van plantenpluis op een lage tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten, ten oosten van de Andes, vooral in Vaupés en Guainía. In Peru plaatselijk in het noordoosten, in Loreto, en verspreid in Ucayali en Madre de Dios. In Bolivia zeer plaatselijk in het noorden, in Pando, Beni en La Paz. In Ecuador alleen enkele waarnemingen. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de witzandsavannes rond Mitú in Vaupés in Colombia en in open terrein met struiken in het noordoosten van Peru. Kijk bij bloeiende struiken in open terrein, waar de vogels laag foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk en weinig bekend; zijn open leefgebieden liggen deels in afgelegen streken.
Wetenschappelijke naam
Polytmus theresiae | (Maia, 1843)
Maia beschreef de soort in 1843 als Ornismya theresiae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Polytmus werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks polutimos, 'zeer kostbaar', 'waardevol'. De soortnaam eert Teresa Cristina van Bourbon-Twee Siciliën (1822–1889), keizerin-gemalin van keizer Pedro II van Brazilië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pará, Brazilië.