Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Witstaartgoudkeelkolibrie
Witstaartgoudkeelkolibrie | Polytmus guainumbi
White-tailed Goldenthroat | Colibrí guainumbí | Beija-flor-de-bico-curvo
De witstaartgoudkeelkolibrie is een kolibrie van natte savannes en moerassig grasland in het laagland ten oosten van de Andes. Hij heeft een gebogen snavel, een gestreepte kop en een staart die van onder grotendeels wit is. In het gidsgebied is hij het talrijkst in de savannes van Beni in Bolivia en in de Llanos van Colombia.
Geluid
Hoge, droge tsjiptonen en een snel, piepend getjilp, vooral bij achtervolgingen.
Opname: Fernando Igor de Godoy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een vrij lange, licht gebogen zwarte snavel; de basis van de ondersnavel is roze. Het mannetje is goudgroen van boven en glanzend goudgroen op keel, borst en buik. Achter het oog loopt een witte streep en onder het oog een witte baardstreep, met daartussen een donkere wangvlek. De staart is groen, maar de buitenste staartveren hebben een brede witte basis en witte toppen, zodat de staart van onder vooral wit lijkt. Het vrouwtje is van onder witachtig tot lichtbruin, met groene vlekken op de flanken, en heeft hetzelfde koppatroon en dezelfde staart.
Verwarringssoorten
De groenstaartgoudkeelkolibrie Polytmus theresiae is kleiner, met een kortere snavel en een groene staart met nauwelijks wit. De franjeamazilia Chionomesa fimbriata heeft een rechte snavel, een witte middenstreep op de buik en geen witte koptekening. Het vrouwtje van de muskietkolibrie Chrysolampis mosquitus is kleiner, met een korte, rechte snavel en een roestbruine staart.
Leefgebied
Natte en seizoensgebonden overstroomde savanne, moerassig grasland met verspreide struiken, de randen van galerijbos en moerassen, en beweid grasland, in het laagland onder ongeveer 500 m. Zoekt nectar laag bij de grond aan bloeiende kruiden en struiken en verdedigt bloeiende plekken. Het nest is een napje van plantenpluis op een lage tak of stengel, vaak boven water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Llanos ten oosten van de Andes. In Peru alleen in het zuidoosten, in de savannes van Madre de Dios en het aangrenzende laagland van Puno. In Bolivia in de savannes van Beni en Santa Cruz en in het laagland van La Paz. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de savannes rond Trinidad in Beni en in de Llanos van Colombia, aan bloeiende struiken langs moerassen en wegbermen. Een vogel zit vaak op een lage tak in de buurt van zijn bloemen en vliegt op naar indringers.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en verdraagt beweid grasland.
Wetenschappelijke naam
Polytmus guainumbi | (Pallas, 1764)
Pallas beschreef de soort in 1764 als Trochilus guainumbi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Polytmus werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks polutimos, 'zeer kostbaar', 'waardevol'. De soortnaam komt van guainumbi, een Tupi-naam voor kolibries, die via Marcgrave in de literatuur kwam. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.