Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Grote mantelmeeuw
Grote mantelmeeuw | Larus marinus
Great Black-backed Gull | Gavión atlántico | Gaivotão-de-costas-negras
De grote mantelmeeuw is de grootste meeuw ter wereld en broedt aan de kusten van de noordelijke Atlantische Oceaan, in Europa en in het noordoosten van Noord-Amerika. Een klein deel van de Amerikaanse vogels overwintert zuidelijker langs de oostkust. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast bekend.
Geluid
Een diep, schor kaw en een laag, lachend ouk-ouk-ouk, lager dan bij andere meeuwen.
Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC 4.0 · xeno-canto
Herkenning
64–78 cm, een zeer grote, massieve meeuw met een zware snavel, een vrij kleine kop in verhouding tot het lichaam en vleeskleurige poten. Volwassen vogels hebben een zwarte mantel en bovenvleugel, een witte kop, ook in de winter vrijwel ongestreept, een gele snavel met een rode vlek en grote witte toppen aan de handpennen. Onvolwassen vogels zijn wit en bruin geblokt, met een witte kop, een lichte stuit en een donkere snavel. Het volwassen kleed wordt pas na ongeveer vier jaar bereikt. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kelpmeeuw Larus dominicanus is duidelijk kleiner, met een zwartbruine mantel, groenachtig gele poten en kleinere witte vleugeltoppen; in het gidsgebied is dit de gewone grote zwartruggige meeuw. De kleine mantelmeeuw Larus fuscus is kleiner en slanker, met een donkergrijze mantel en gele poten. De simeonsmeeuw Larus belcheri is kleiner, met een zwarte staartband en een gele snavel met een zwart-rode punt.
Leefgebied
Kusten, estuaria, havens en vuilnisbelten. Eet vis, aas, afval en ook andere zeevogels. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, met hooguit enkele waarnemingen aan de kust. Broedt aan de kusten van Noordwest-Europa, IJsland, Groenland en het noordoosten van Noord-Amerika; overwintert in Amerika zuidelijk tot het zuidoosten van de Verenigde Staten en zelden tot het Caribisch gebied.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast is alleen te vinden tussen groepen grote meeuwen in havens en estuaria aan de kust. Let op de zware bouw, de vleeskleurige poten en de grote witte vleugeltoppen om hem van de kelpmeeuw te onderscheiden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand neemt in delen van het broedgebied af.
Wetenschappelijke naam
Larus marinus | Linnaeus, 1758
Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Larus voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks laros of Latijn larus, een woord voor een meeuw of een andere grote zeevogel. De soortnaam komt van Latijn marinus, 'van de zee'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Gotland, Zweden.