Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Guayaquilspecht
Guayaquilspecht | Campephilus gayaquilensis
Guayaquil Woodpecker | Carpintero guayaquileño | Pica-pau-de-guayaquil
De guayaquilspecht is de westelijke tegenhanger van de zwartkeelspecht en leeft in droog en vochtig bos ten westen van de Andes, van Zuidwest-Colombia tot Noordwest-Peru. Hij foerageert vaak in paren in het bladerdak en verdraagt een zekere mate van aangetast bos en oud secundair bos.
Geluid
Een vloeiende, rollende kwie-kwie-kwe-rrrrr; opgewonden ook kwik-kwik-kwikerrr en kik-kwiddit. Roffelt kort, met vier tot zeven klappen in ongeveer een seconde, de eerste het hardst.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
33–36 cm, met een lange, rechte, lichte snavel en een spitse rode kuif. De bovendelen zijn zwart; witte strepen langs de halszijde vormen op de rug een witte V. Keel en bovenborst zijn zwart, de rest van de onderdelen is witachtig bruingeel tot kaneelkleurig met donkere bandering. Het mannetje heeft een geheel rode kop met een kleine zwart-witte vlek op de oorstreek. Het vrouwtje mist die vlek en heeft een brede, crèmekleurige streep met een zwarte rand van de snavel naar de oorstreek.
Verwarringssoorten
De zwartkeelspecht Campephilus melanoleucos leeft ten oosten van de Andes en in Noord-Colombia en heeft een lichtere buik; in het gidsgebied overlappen beide soorten vrijwel niet. De gestreepte helmspecht Dryocopus lineatus heeft witte rugstrepen die niet samenkomen en bij het mannetje alleen een rode kruin en baardstreep. De subliemspecht Campephilus splendens in het vochtige Chocó-bos heeft rode onderdelen en een rode stuit.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van droog tot vochtig loofverliezend en halfgroenblijvend bos en oud secundair bos, van het laagland tot ongeveer 1100 m in Colombia en 1500 m in Ecuador en Peru, maar meestal beneden 800 m. Zoekt in paren, vaak in het bladerdak, op stammen en takken naar keverlarven en andere insecten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidwesten, vanaf Cauca naar het zuiden. In Ecuador in het hele westen. In Peru in het noordwesten, zuidwaarts tot ongeveer Cajamarca. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de resten van droogbos en vochtig bos in West-Ecuador en Noordwest-Peru, bijvoorbeeld in beschermde bosgebieden, naar paren die hoog in de bomen foerageren. De rollende roep en de korte roffel verraden de vogels vaak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand gaat achteruit door het kappen en versnipperen van bos voor landbouw en veeteelt, maar de soort verdraagt enige aantasting van het bos en komt in verschillende beschermde gebieden in Ecuador en Peru voor.
Wetenschappelijke naam
Campephilus gayaquilensis | (Lesson, 1845)
Lesson beschreef de soort in 1845 als Picus Gayaquilensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campephilus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks kampē, 'rups', met philos, 'liefhebbend'. De soortnaam betekent 'van Guayaquil'; hij verwijst naar die stad in Ecuador, niet noodzakelijk naar de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guayaquil, Ecuador.