Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Haakbekbladspeurder
Haakbekbladspeurder | Ancistrops strigilatus
Chestnut-winged Hookbill | Picogancho alicastaño | Limpa-folha-picanço
De haakbekbladspeurder is een grote, gestreepte bladspeurder van het Amazonelaagland, met een zware snavel met een duidelijk haakje aan de punt. Hij is de enige soort van zijn geslacht. Meestal trekt hij mee met gemengde zwermen in de middelste en hogere lagen van het bos, waar hij dode bladeren en epifyten doorzoekt.
Geluid
De zang is een snelle, stijgende triller die luider wordt en dan op één toonhoogte doorgaat, soms een halve minuut of langer. Roepen zijn een raspend, zoemend bzzt en een tie-tjoe.
Opname: Guilherme Melo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een zware, rechte snavel met een gehaakte punt en een vrij lange staart. Kruin en rug zijn donker olijfbruin met smalle, goudgele tot lichtbruine strepen. Een brede, witachtige tot lichtbruine wenkbrauwstreep valt op. De vleugeldekveren zijn dof kastanjebruin, de staart is helder roodbruin. Keel en onderdelen zijn geelachtig lichtbruin met bruine strepen. De seksen zijn gelijk; jongen zijn onregelmatiger en donkerder gestreept.
Verwarringssoorten
De roodvleugelbladspeurder Dendroma erythroptera heeft een slankere snavel, ongestreepte bovendelen en helderder roodbruine vleugels. De oostelijke bosbladspeurder Automolus subulatus is ook gestreept, maar heeft een slankere snavel, effen bruine vleugels en zoekt lager in het bos. De gestreepte xenops Xenops rutilans is veel kleiner, met een opgewipte snavel en een witte wangstreep.
Leefgebied
Vochtig, altijdgroen laaglandbos, vooral op terra firme, plaatselijk ook in várzea, meestal onder 500 m en plaatselijk tot ongeveer 900 m. Zoekt in de middelste laag en het lagere bladerdak in dode bladeren, ophopingen van bladafval en epifyten naar insecten en andere geleedpotigen. Over het nest is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: het zuidoosten, in het Amazonelaagland. Ecuador: het oostelijke laagland. Peru: het oostelijke laagland over de hele lengte van het land. Bolivia: het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen en zuiden van het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde zwermen in terra-firmebos en let op een gestreepte bladspeurder die met zijn zware snavel in opgehangen dode bladeren pikt. De lange, aanzwellende triller verraadt hem vaak eerst.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van ongestoord laaglandbos en verdwijnt waar dat wordt gekapt, maar het leefgebied is nog uitgestrekt.
Wetenschappelijke naam
Ancistrops strigilatus | (Spix, 1825)
Spix beschreef de soort in 1825 als Thamnophilus strigilatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ancistrops werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks ankistron, 'haak', en ōps, 'gezicht', naar de snavel met haakpunt. De soortnaam komt van modern Latijn strigilatus, 'gestreept' (van Latijn striga, 'groef', 'streep'), naar het gestreepte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Solimões, Brazilië (vermoedelijk).