Alle soorten › Genten en aalscholvers › Genten › Humboldtgent

Humboldtgent | Sula variegata

Peruvian Booby | Bobo peruano | Atobá-peruano

De humboldtgent is een van de drie grote guanovogels van de Humboldtstroom, samen met de guanoaalscholver en de peruaanse pelikaan. In het koude, voedselrijke water voor de kust van Peru leeft hij van ansjovis en duikt hij in groepen van honderden of duizenden vogels. Zijn aantallen schommelen sterk met de visstand en met El Niño.

Humboldtgent (Sula variegata)
Foto: Daniel Polin — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Het mannetje laat een ijl gefluit horen, het vrouwtje een laag, schor gegrom of getoeter; vooral in de kolonie.

Luister: RoepXC727033

Opname: Cristian Pinto Fernandez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

70–76 cm, een middelgrote gent met een puntige, blauwgrijze snavel, een blauwzwart gezicht en blauwgrijze poten. Kop, hals en onderdelen zijn wit. Rug en vleugels zijn donkerbruin met witte randjes, waardoor ze geschubd lijken. De stuit is wit met bruine vlekken, de staart donker. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een bruinig gewassen kop en hals.

Verwarrings­soorten

De blauwvoetgent Sula nebouxii heeft een bruinig gestreepte in plaats van witte kop en hals en felblauwe poten. De nazcagent Sula granti heeft een witte rug en bovenvleugeldekveren, zwarte slagpennen, een zwart masker en een oranje snavel. De bruine gent Sula leucogaster heeft een donkerbruine kop en borst en gele poten.

Leefgebied

Koude kustzee van de Humboldtstroom, vooral binnen enkele tientallen kilometers van de kust. Duikt in groepen schuin of loodrecht in zee naar ansjovis en andere kleine scholvis. Broedt in grote, dichte kolonies op guano-eilanden, kliffen en rotsige kapen langs de kust, in een ondiepe kuil omringd door guano.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru langs de hele kust algemeen, met grote kolonies op guano-eilanden zoals de Islas Ballestas, de Islas Chincha en de Islas Lobos. In Ecuador schaars in het zuidwesten, in de Golf van Guayaquil en langs de kust van Santa Elena, bij El Niño talrijker. In Colombia alleen als zeldzame zwerver langs de Pacifische kust, vooral in El Niño-jaren. Niet op de Galápagos en niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied langs de kust van het noorden en midden van Chili.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op een boottocht vanuit Paracas naar de Islas Ballestas zie je duizenden humboldtgenten op de rotsen en duikend in zee, samen met guanoaalscholvers, peruaanse pelikanen en incasterns. Langs de hele kust van Peru zijn duikende groepen ook vanaf het land te zien.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De aantallen schommelen sterk: bij El Niño sterven of vertrekken veel vogels, en de stand is afhankelijk van de ansjovisvisserij. In het verleden heeft guanowinning de kolonies verstoord; tegenwoordig zijn de meeste guano-eilanden beschermd.

Wetenschappelijke naam

Sula variegata | (Tschudi, 1843)

Tschudi beschreef de soort in 1843 als Dysporus variegatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sula werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Oudnoords súla, de naam voor de jan-van-gent. De soortnaam komt van Latijn variegatus, 'bont, gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit eilanden voor de kust van Peru.