Alle soorten › Genten en aalscholvers › Genten › Blauwvoetgent
Blauwvoetgent | Sula nebouxii
Blue-footed Booby | Bobo patas azules | Atobá-de-pés-azuis
De blauwvoetgent is met zijn felblauwe poten een van de bekendste vogels van de Galápagos en de kust van Ecuador. Hij vist in warm en gematigd kustwater en duikt in groepen vanaf grote hoogte het water in. In de balts heffen mannetjes om beurten hun blauwe poten op en wijzen ze met snavel en vleugels naar de hemel.
Geluid
Het mannetje laat een ijl, schril gefluit horen, het vrouwtje een laag, schor getoeter of gekwaak; vooral in de kolonie te horen.
Opname: Bobby Wilcox — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
76–84 cm, met een lange, puntige snavel, lange, smalle vleugels en een spitse staart. Kop en hals zijn lichtbruin met fijne witte strepen, de rug en vleugels donkerbruin met lichte randjes. Een witte vlek in de nek en op de rug en een witte vlek op de stuit vallen op. De onderdelen zijn wit. De poten zijn helder turquoise tot hemelsblauw, de snavel grijsblauw. Het vrouwtje is groter en lijkt een grotere pupil te hebben door een donkere ring rond de pupil. Jonge vogels hebben een donkerder bruine kop, een bruine borstband en doffe, grijsblauwe poten.
Verwarringssoorten
De humboldtgent Sula variegata, die vooral langs de kust van Peru voorkomt, heeft een egaal witte kop en hals, meer wit op de rug en grijze poten. De nazcagent Sula granti is wit met zwarte slagpennen en staart en heeft een oranje snavel. De bruine gent Sula leucogaster heeft een egaal donkerbruine kop en borst die scherp afsteken tegen de witte buik, en gele poten.
Leefgebied
Kustzee, baaien en het water rond eilanden, vooral dicht bij land. Broedt op de grond op vlakke stukken van eilanden en kusten, op kale grond tussen rotsen of laag struweel, zonder nest; de grond rond het nest wordt wit van de uitwerpselen. Duikt vaak in groepen schuin of loodrecht in zee naar scholen kleine vis, zoals sardines en ansjovis.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador algemeen op de Galápagos, met kolonies onder meer op Española, North Seymour en Isabela, en op Isla de la Plata en elders langs de kust van het vasteland. In Peru vooral in het noorden, op eilanden zoals de Islas Lobos, en zuidwaarts langs de kust schaarser. In Colombia vooral langs de Pacifische kust en rond eilanden buiten de broedtijd. Niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied langs de Pacifische kust van Mexico en Midden-Amerika, met grote kolonies in de Golf van Californië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op Española en North Seymour broeden blauwvoetgenten naast de paden, en is de balts goed te zien. Vanuit Puerto López aan de kust van Ecuador gaan boottochten naar Isla de la Plata, waar de soort in groten getale broedt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Op de Galápagos is het aantal broedvogels sinds de jaren negentig sterk gedaald, vermoedelijk door een tekort aan sardines. Bij El Niño mislukken veel broedsels.
Wetenschappelijke naam
Sula nebouxii | Milne-Edwards, 1882
Milne-Edwards beschreef de soort in 1882 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Sula werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Oudnoords súla, de naam voor de jan-van-gent. De soortnaam eert Adolphe-Simon Neboux (1806–1844), Frans chirurg, natuuronderzoeker en ontdekkingsreiziger. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pacifische kust van Amerika (waarschijnlijk Chili).