Alle soorten › Genten en aalscholvers › Genten › Maskergent
Maskergent | Sula dactylatra
Masked Booby | Bobo enmascarado | Atobá-grande
De maskergent is de grootste gent, een zeevogel van de open tropische oceanen. In het gidsgebied is hij schaars: de wit-zwarte genten van de Galápagos en de kust van Ecuador zijn bijna altijd nazcagenten, die vroeger tot deze soort werden gerekend. Echte maskergenten verschijnen vooral voor de kust van Colombia en ver op zee.
Geluid
Het mannetje laat een ijl, fluitend gepiep horen, het vrouwtje een luid, schor getoeter; op zee meestal stil.
Opname: Eric S. J. Tan — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
81–92 cm, de grootste gent, met een krachtige, puntige snavel, lange, smalle vleugels en een spitse staart. Het kleed is wit met zwarte slagpennen, een zwarte achterrand aan de vleugel en een zwarte staart; het naakte gezicht rond de snavelbasis is zwartgrijs en vormt een masker. De snavel is geel tot groengeel, het oog geel, de poten grijs tot olijfgroen. De seksen zijn gelijk; het vrouwtje is iets groter. Jonge vogels zijn bruin op kop, hals en bovendelen, met een witte nekband en een witte buik.
Verwarringssoorten
De nazcagent Sula granti heeft hetzelfde patroon, maar een oranje tot roze-oranje snavel en een iets slankere bouw; jonge vogels zijn nauwelijks te scheiden. De witte vorm van de roodpootgent Sula sula is kleiner, heeft een witte staart, een blauwe snavel en rode poten. Jonge bruine genten Sula leucogaster missen de witte nekband.
Leefgebied
Open, warme zee, vaak ver van de kust, boven diep water. Duikt vanaf grote hoogte loodrecht in zee naar vliegende vissen, makrelen en inktvis. Broedt in kolonies op de grond op vlakke, kale eilanden, zonder nest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia schaars op zee voor de Caribische en de Pacifische kust; broedt mogelijk op enkele afgelegen eilandjes van de archipel van San Andrés. In Ecuador en Peru zeldzaam ver op zee; veel oudere meldingen hebben betrekking op de nazcagent. Op de Galápagos vervangen door de nazcagent. Niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied op tropische eilanden in de Atlantische, Stille en Indische Oceaan, in de oostelijke Stille Oceaan onder meer op Clipperton en de Revillagigedo-eilanden.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De beste kans op een maskergent is tijdens een boottocht ver voor de kust van Colombia. Let bij elke wit-zwarte gent op de kleur van de snavel: geel bij de maskergent, oranje bij de nazcagent.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De wereldpopulatie is groot, maar op veel eilanden zijn kolonies afgenomen door ingevoerde roofdieren, verstoring en het verzamelen van eieren.
Wetenschappelijke naam
Sula dactylatra | Lesson, 1831
Lesson beschreef de soort in 1831 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Sula werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Oudnoords súla, de naam voor de jan-van-gent. De soortnaam komt van Grieks daktulos, 'vinger', en Latijn ater, 'zwart', naar de zwarte handpennen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ascension.