Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Jourdans boself
Jourdans boself | Chaetocercus jourdanii
Rufous-shafted Woodstar | Estrellita de Jourdan | Estrelinha-de-haste-ruiva
Jourdans boself is een kleine kolibrie van het noorden van Zuid-Amerika, die in het gidsgebied alleen in het noordoosten van Colombia voorkomt. De Engelse naam verwijst naar de roodbruine schachten van de staartveren van het mannetje. Zoals andere boselfen hangt hij met een zoemende, bijenachtige vlucht voor kleine bloemen.
Geluid
Meestal stil. Korte, droge tsip-tonen; de vleugels maken een zacht zoemend geluid.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
7 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is groen van boven, met een glanzend roze-paarse keel, een witte vlek achter het oog en een witte band over de borst. De onderdelen zijn verder groen, met een witte vlek aan de zijkant van de stuit. De korte, gevorkte staart is donker, met roodbruine schachten en binnenvanen. Het vrouwtje is groen van boven en kaneel- tot okerkleurig van onder, met een donkere oorvlek en een roodbruine staart met een zwarte band.
Verwarringssoorten
De zonneboself Chaetocercus heliodor is kleiner, het mannetje zonder witte borstband en met verlengde zijpunten aan de keel. De witbuikboself Chaetocercus mulsant heeft bij het mannetje een witte buik en een staart zonder roodbruin. De santamartaboself Chaetocercus astreans komt alleen in het Santa Marta-gebergte voor. Het vrouwtje lijkt sterk op dat van de andere boselfen.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos, open plekken, struikrijke hellingen, koffieplantages en tuinen, ruwweg tussen 1000 en 3000 m, buiten het gidsgebied ook lager. Zoekt nectar aan kleine bloemen in struiken en bomen en vangt kleine insecten. Het nest is een klein napje van plantenpluis op een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het noordoosten: in de Serranía del Perijá en in de Oostelijke Andes in Norte de Santander, Santander, Boyacá en Cundinamarca. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het noorden van Venezuela en op Trinidad.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij bloeiende struiken en bomen aan bosranden en in tuinen in de Serranía del Perijá en op de hellingen van de Oostelijke Andes in Norte de Santander en Santander. Let op het mannetje als het de staart spreidt: dan zijn de roodbruine schachten te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden, plantages en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Chaetocercus jourdanii | (Bourcier, 1839)
Bourcier beschreef de soort in 1839 als Ornismya Jourdanii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chaetocercus werd in 1855 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks khaitē, 'haar', met kerkos, 'staart'. De soortnaam eert Claude Jourdan (1803–1873), Frans zoöloog en paleontoloog en directeur van het natuurhistorisch museum in Lyon. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Trinidad.