Alle soorten › Stormvogelachtigen › Pijlstormvogels › Kaapse stormvogel
Kaapse stormvogel | Daption capense
Pintado Petrel | Petrel Pintado | Pomba-do-cabo
De kaapse stormvogel is een middelgrote stormvogel van de zuidelijke oceanen met een zwart-wit geblokte bovenkant die bij geen andere zeevogel voorkomt. Hij broedt rond Antarctica en op subantarctische eilanden en trekt in de zuidelijke winter met de koude Humboldtstroom naar het noorden. Hij volgt schepen en verzamelt zich in groepen bij visafval.
Geluid
Op zee meestal stil. Bij voedsel aan schepen kakelende en ratelende roepen, vaak van veel vogels tegelijk.
Opname: Mike Bell/Dave Boyle — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
35–40 cm, een gedrongen stormvogel met een ronde kop, een korte, dikke zwarte snavel met buisneus en een korte, ronde staart. Kop, hals en voorste deel van de mantel zijn zwartachtig. Rug, stuit en bovenvleugel zijn wit met een dicht patroon van zwarte vlekken; op de bovenvleugel liggen twee grote witte vlakken, een aan de basis van de handpennen en een op de binnenvleugel. De staart is wit met een brede zwarte eindband. De onderdelen zijn wit, de ondervleugel wit met een donkere rand. Vliegt met snelle, stijve vleugelslagen afgewisseld met glijvluchten. De seksen zijn gelijk; jongen lijken op volwassen vogels.
Verwarringssoorten
Het geblokte zwart-witte patroon maakt de soort in het gidsgebied vrijwel onmiskenbaar. De grijze stormvogel Fulmarus glacialoides is groter en zilvergrijs, met een roze snavel met donkere punt en alleen een witte vlek op de handpennen. Prionen, zoals de dunbekprion Pachyptila belcheri, zijn kleiner en blauwgrijs, met een donkere M-tekening over de vleugels en ongevlekte witte onderdelen.
Leefgebied
Koel kustwater en open oceaan, vooral boven de Humboldtstroom, ook dicht onder de kust en in havens. Eet krill en andere kreeftachtigen, kleine vis en inktvis, die hij zwemmend van het wateroppervlak pikt; volgt vissersboten voor afval. Broedt in kolonies op richels en in nissen van kliffen langs de kust van Antarctica en op subantarctische eilanden; het nest is een kuil met steentjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in de zuidelijke winter op zee, vooral voor de kust van het zuiden en midden, in koele jaren verder naar het noorden. In Ecuador zeldzaam, voor de zuidkust. Niet bekend uit Colombia, Bolivia en van de Galápagos. Broedt niet in het gidsgebied. Buiten het gidsgebied rond Antarctica en op eilanden in de zuidelijke oceanen; buiten de broedtijd noordelijk tot de Humboldtstroom voor Chili en Peru en in de Atlantische Oceaan tot voor Brazilië.
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op pelagische tochten uit havens in het zuiden en midden van Peru tussen juni en oktober; vogels komen op visafval af en zitten vaak in groepjes bij vissersboten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot. Bijvangst in de visserij en ratten en andere ingevoerde roofdieren op broedeilanden zijn plaatselijke bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Daption capense | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Procellaria capensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Daption werd in 1826 ingevoerd door Stephens. De geslachtsnaam is een anagram van pintado, Portugees voor 'beschilderd', de oude zeemansnaam van deze vogel. De soortnaam verwijst naar Kaap de Goede Hoop, Zuid-Afrika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kaap de Goede Hoop, Zuid-Afrika.