Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Kaneelattila

Kaneelattila | Attila cinnamomeus

Cinnamon Attila | Atila canelo | Tinguaçu-ferrugem

De kaneelattila is een egaal kaneelrode attila van overstroomd bos in het Amazonegebied. Hij zit lang stil in de middelste etage en verraadt zich vooral door zijn luide, fluitende zang. Hij is minder variabel van kleur dan de goudstuitattila.

Kaneelattila (Attila cinnamomeus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een luide, fluitende, tweeledige tuu-tuieer, waarvan de tweede toon glijdt, met tussenpozen herhaald; ook een stijgende reeks fluittonen.

Luister: ZangXC1162204

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

19 cm. Een stevige attila met een grote kop en een zwarte, aan de punt gehaakte snavel. De bovendelen zijn kaneelrood, de stuit iets lichter en meer okerkleurig. Vleugels en staart zijn donkerder, met zwartachtige handpennen en roestbruine randen. De onderdelen zijn lichter kaneelkleurig, de buik bleek okerrood. Het oog is donker. Seksen gelijk.

Verwarrings­soorten

De rosse treurtiran Rhytipterna holerythra komt in het gidsgebied alleen ten westen van de Andes voor, is kleiner en heeft geen gehaakte snavel. De goudstuitattila Attila spadiceus heeft een gele stuit, gestreepte borst en vleugelstrepen. De geelbuikattila Attila citriniventris heeft een grijze kop en een citroengele buik. De roestattila Attila bolivianus heeft een wit oog.

Leefgebied

Várzea, igapó, moerasbos, palmmoerassen en bos langs oxbowmeren en rivieren, vooral in de middelste etage en aan bosranden langs het water; in het laagland, meestal onder 500 m. Vangt grote insecten en kleine gewervelden, die hij van bladeren en takken grijpt, en eet ook vruchten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het Amazonegebied en het oosten. Ecuador: in het oostelijk laagland. Peru: in het laagland ten oosten van de Andes. Bolivia: in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister langs rivieren en oxbowmeren, bijvoorbeeld vanuit een kano, naar de glijdende, fluitende zang. De vogel zit vaak lang op één tak in de middelste etage langs de waterkant.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Wijdverbreid in overstroomd bos in het Amazonegebied.

Wetenschappelijke naam

Attila cinnamomeus | (Gmelin, 1789)

Gmelin beschreef de soort in 1789 als [Muscicapa] cinnamomea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Attila werd in 1831 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam verwijst naar Attila de Hun, die in de 5e eeuw Rome en Orléans aanviel. De soortnaam komt van Latijn cinnamomeus, 'kaneelkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.