Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Okerattila
Okerattila | Attila torridus
Ochraceous Attila | Atila ocráceo | Tinguaçu-ocráceo
De okerattila is de grootste attila van het gidsgebied en een kenmerkende soort van de bossen ten westen van de Andes in Ecuador en het aangrenzende Colombia en Peru. Hij zit vaak lang stil in de middelste etage en is vooral aan zijn luide zang te herkennen.
Geluid
Een luide reeks fluittonen, wie-wie-wie-wie-wieeer, die in sterkte toeneemt en met een dalende toon eindigt; ook losse, scherpe fluittonen.
Opname: Peter de Rouw — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm. Een grote, stevige attila met een zware, aan de punt gehaakte snavel. Kop, onderdelen en stuit zijn okergeel tot okerkaneel, de mantel roestbruiner. De vleugels zijn zwartachtig, met brede kaneelkleurige randen en vleugelstrepen; de staart is kaneelrood. De keel en de buik zijn lichter, meer geelachtig. Seksen gelijk.
Verwarringssoorten
De goudstuitattila Attila spadiceus is kleiner, met een gestreepte borst, een gele stuit en een donkerder, olijfkleurige of rosse mantel. De rosse treurtiran Rhytipterna holerythra is kleiner, egaal roodbruin, zonder gehaakte snavel en zonder lichte vleugelstrepen. De tropische kroontiran Onychorhynchus coronatus is kleiner, met een platte, brede snavel.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig bos, oudere secundaire bosgroei en bosranden, in het zuiden ook vochtigere delen van droogbos; van het laagland tot ongeveer 1500 m, meestal lager. Foerageert in de middelste etage en het bladerdak op grote insecten, kleine hagedissen en vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: zeldzaam in het uiterste zuidwesten (Nariño). Ecuador: in het laagland en de voetheuvels ten westen van de Andes, van Esmeraldas tot El Oro en Loja. Peru: in het noordwesten, in Tumbes en aangrenzend Piura. Niet in Bolivia en ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bosreservaten in het westen van Ecuador, zoals in de kustheuvels en de voetheuvels van de westelijke Andes, en luister in de ochtend naar de aanzwellende fluitreeks.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). De stand neemt af door het kappen van vochtig en halfvochtig bos in het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru.
Wetenschappelijke naam
Attila torridus | Sclater, 1860
Sclater beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Attila werd in 1831 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam verwijst naar Attila de Hun, die in de 5e eeuw Rome en Orléans aanviel. De soortnaam komt van Latijn torridus, 'verschroeid, verzengd', waarschijnlijk naar de okerbruine kleur of het hete laagland. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Los Ríos, Ecuador.