Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Kaneelbekarde
Kaneelbekarde | Pachyramphus cinnamomeus
Cinnamon Becard | Cabezón canelo | Caneleiro-canela
De kaneelbekarde is een egaal kaneelkleurige bekarde van bosranden en open bos in het vochtige laagland ten westen van de Andes en in het noorden van Colombia. Mannetje en vrouwtje zijn vrijwel gelijk. Het is een van de meest gehoorde bekardes in het westen van Colombia en Ecuador.
Geluid
De zang is een heldere, snelle, licht dalende reeks hoge fluittonen, als een kort trillertje. Ook enkele losse, zachte roepjes.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een grote kop en een korte, dikke snavel. De bovendelen zijn roestbruin tot kaneelkleurig, de kruin iets donkerder bruin. Boven de donkere teugel loopt een lichte, grijsachtige tot witachtige streep. De onderdelen zijn lichter kaneel tot okergeel, de keel nog lichter. De vleugels hebben donkere slagpennen met kaneelbruine randen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn wat valer.
Verwarringssoorten
De kastanjebekarde Pachyramphus castaneus leeft ten oosten van de Andes en heeft een grijze band achter de kruin. Het vrouwtje van de vale bekarde Pachyramphus homochrous is groter, zonder lichte streep boven de teugel. Het vrouwtje van de leikleurige bekarde Pachyramphus spodiurus mist ook die lichte streep en leeft in drogere bossen in het zuidwesten van Ecuador. De rosse treurtiran Rhytipterna holerythra en de rosse piha Lipaugus unirufus zijn groter, met een andere houding en stem.
Leefgebied
Randen van vochtig bos, open en secundair bos, bomenrijke tuinen, koffieplantages en oevers, van het laagland tot ongeveer 1500 m. Zoekt insecten en vruchten in de middelste etage en de kruinen, soms in gemengde groepen. Het nest is een groot, bolvormig bouwsel met een ingang aan de zijkant, aan een tak hoog boven de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, het Caribische laagland, het Magdalenadal en de lagere hellingen in het noorden. In Ecuador in het westelijke laagland en de uitlopers van de Andes, zuidwaarts tot El Oro en Loja. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Panama en in het noordwesten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let langs bosranden en bosweggetjes in het westen van Ecuador, bijvoorbeeld in de lage delen van de omgeving van Mindo, en in Colombia in het noordelijke laagland op de hoge, snelle zang vanuit de kruinen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt secundair bos en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Pachyramphus cinnamomeus | Lawrence, 1861
Lawrence beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pachyramphus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam komt van Grieks pakhus, 'dik, stevig', en rhamphos, 'snavel'. De soortnaam is Latijn cinnamomeus, 'kaneelkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lion Hill, Panama.