Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Kaneelborsttodietiran
Kaneelborsttodietiran | Hemitriccus cinnamomeipectus
Cinnamon-breasted Tody-Tyrant | Titirijí pechicanelo | Maria-de-peito-canela
De kaneelborsttodietiran is een kleine tiran met een kaneelkleurige keel en borst, die alleen voorkomt op enkele geïsoleerde bergruggen aan de oostflank van de Andes in het zuiden van Ecuador en het noorden van Peru. Hij leeft in laag, bemost nevelwoud op de toppen van zandsteenruggen en werd pas in 1982 beschreven.
Geluid
Korte reeksen hoge, scherpe tikken en een dunne, droge triller. Laat zich vooral 's ochtends horen.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, met een vrij lange, platte snavel en een korte staart. De bovendelen zijn olijfgroen, de kruin iets bruiner. Teugel, wang, keel en borst zijn warm kaneelkleurig, de buik is lichtgeel. De vleugels zijn donker met smalle gele randen, zonder duidelijke vleugelstrepen. Het oog is lichtgeel tot oranje. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bruinkeeltodietiran Hemitriccus rufigularis heeft alleen een okerkleurige keel en bovenborst, een witachtige buik en een donker oog, en leeft lager, in voetheuvelbos. De zwartkeeltodietiran Hemitriccus granadensis heeft een zwartachtige keel en een lichte bril, en leeft in hoger nevelwoud.
Leefgebied
Laag, dicht en bemost nevelwoud en dwergbos op smalle bergruggen, vaak op arme zandsteenbodem, ruwweg tussen 1700 en 2200 m. Zit stil in de middelste en lagere lagen en vangt kleine insecten met korte sprongen naar de onderkant van bladeren. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: alleen in het zuidoosten, in de Cordillera del Cóndor en aangrenzende ruggen in Zamora-Chinchipe. Peru: in het noorden, op geïsoleerde ruggen aan de oostflank in Amazonas en San Martín. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op bemoste bergruggen rond 2000 m in de Cordillera del Cóndor of in Noord-Peru, langs paden die over de kam lopen; luister naar de hoge tikreeksen en kijk in het lage, dichte bos.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en versnipperd, en mijnbouw en ontbossing in de Cordillera del Cóndor vormen een plaatselijke bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Hemitriccus cinnamomeipectus | Fitzpatrick & O'Neill, 1979
Fitzpatrick & O'Neill beschreef de soort in 1979 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Hemitriccus werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks hēmi-, 'half, klein', en trikkos, een onbekend klein vogeltje dat ornithologen voor tirannen gebruiken. De soortnaam komt van Latijn cinnamomeus, 'kaneelkleurig', en pectus, 'borst'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera del Cóndor boven San José de Lourdes, Cajamarca, Peru.