Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kaneelstekelstaart

Kaneelstekelstaart | Synallaxis cinnamomea

Stripe-breasted Spinetail | Pijuí pechiestriado | João-de-peito-estriado

De kaneelstekelstaart heeft een van de kortste staarten van het geslacht Synallaxis en heeft, anders dan de meeste stekelstaarten in het gidsgebied, een gestreepte keel en borst. Hij leeft in ondergroei en struikgewas op de hellingen van de Oostelijke Cordillera en de Serranía del Perijá in Colombia. Zijn tweedelige zang wordt vaak lang achter elkaar herhaald.

Kaneelstekelstaart (Synallaxis cinnamomea)
Foto: Feroze Omardeen — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang bestaat uit twee scherpe, nasale tonen, de tweede lager en oplopend, en wordt vaak lange tijd herhaald. De roep is een zacht, klagend gejammer.

Luister: ZangXC838583

Opname: Francisco contreras — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14–16 cm, met een relatief korte staart met spitse veren. Er is een vage lichte wenkbrauwstreep en een dof roodbruin gezicht. De bovendelen zijn bruin, de vleugels kastanjebruin met zwartachtige punten aan de slagpennen. De keel is wit met zwarte strepen, de onderdelen zijn roodbruin met okerkleurige strepen, op de buik lichter. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruiner, met een minder duidelijke keeltekening en vagere strepen.

Verwarrings­soorten

Azara's stekelstaart Synallaxis azarae heeft een roodbruine kruin, een grijze onderzijde zonder strepen en een langere staart. Temmincks stekelstaart Synallaxis albescens heeft een lichte, ongestreepte onderzijde en leeft in open grasland. De zwartoorstekelstaart Synallaxis candei leeft in het droge Caribische laagland en heeft een zwart gezicht met een witte baardstreep.

Leefgebied

Ondergroei en randen van loofverliezend en halfgroenblijvend bos, galerijbos, droog struikgewas op berghellingen, secundair struikgewas en verwilderde koffieplantages; in Colombia van ongeveer 800 tot 3100 m. Leeft in paren, soms in gemengde groepen, en zoekt geleedpotigen in bladeren en takken tot ongeveer 2 m hoogte en in het strooisel op de grond. Het nest is een bol van takjes en bladeren met een ingangsbuis aan de bovenkant, op een helling of in een struik tot ongeveer 3 m hoog.

Verspreiding en trek

In Colombia in de Serranía del Perijá en in de Oostelijke Cordillera, van Norte de Santander en Santander zuidwaarts tot Cundinamarca; verspreide meldingen ook aan de oostvoet van de Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela en op Trinidad en Tobago.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in struikrijke bosranden en verwilderde koffieplantages op de hellingen van de Oostelijke Cordillera in Santander en Cundinamarca. Luister naar de vaak herhaalde tweedelige zang uit lage begroeiing.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot en de stand wordt als stabiel beschouwd. De soort is in Colombia vrij algemeen en houdt zich goed in gekapt en secundair bos.

Wetenschappelijke naam

Synallaxis cinnamomea | de Lafresnaye, 1843

De Lafresnaye beschreef de soort in 1843 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Synallaxis werd in 1818 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks sunallaxis, 'uitwisseling'. De soortnaam komt van Latijn cinnamomeus, 'kaneelkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.