Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Kaptangare
Kaptangare | Nemosia pileata
Hooded Tanager | Tangara encapuchada | Saíra-de-chapéu-preto
De kaptangare is een kleine, blauwgrijs en witte tangare van open bossen, rivierbossen en bosranden in het laagland. Het mannetje heeft een zwarte kap en beide seksen hebben een opvallend lichtgele iris. Paren en kleine groepjes zoeken rustig in de kronen naar insecten, vaak in gemengde groepen.
Geluid
Roept hoge, dunne tsit-tonen, vaak in snelle reeksen; de zang is een korte, droge serie hoge tsjiptonen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, puntige snavel. Het mannetje is van boven blauwgrijs, met een zwarte kruin die doorloopt over de wangen en de zijkanten van de hals; de teugel is wit. De onderdelen zijn wit. Het vrouwtje mist het zwart: kop en bovendelen grijs, de onderdelen wit met een okerkleurige waas op borst en flanken. Beide seksen hebben een lichtgele iris en lichte poten. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De tweekleurige spitssnavel Conirostrum bicolor leeft ook op riviereilanden, maar is van onderen grijzig tot bleek okerkleurig, zonder zwarte kap, met een rode iris. Het mannetje van de roodbuikspitssnavel Conirostrum speciosum is blauwgrijs met een kastanjebruine onderstaart en een witte vleugelvlek. De bisschopstangare Thraupis episcopus is groter en egaal blauwgrijs, zonder wit van onderen.
Leefgebied
Kronen en randen van open, droog en halfvochtig bos, rivierbos, bomen op riviereilanden en in várzea, galerijbos in savannen en bomen in parken en tuinen, vooral in het laagland tot ongeveer 500 m. Zoekt in de kronen naar insecten op bladeren en takken en eet ook kleine vruchten. Het nest is een kleine kom in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland in het noorden, de vallei van de Magdalena, de llanos en plaatselijk in het uiterste zuiden langs de Amazone. In Ecuador niet bekend. In Peru vooral in het noordoosten langs de Amazone en grote rivieren, en in het zuidoosten in Madre de Dios. In Bolivia verspreid in het laagland van het noorden en oosten, tot in de Chaco. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, een groot deel van Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de Amazone bij Iquitos en Leticia op riviereilanden en in bomen langs de oevers, en in het noorden van Colombia in droog bos en bosranden; let in gemengde groepen op een kleine grijze vogel met een witte onderkant en een lichtgele iris.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en plaatselijk vrij algemeen; verdraagt halfopen en verstoord bos.
Wetenschappelijke naam
Nemosia pileata | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Tanagra pileata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nemosia werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks nemos, 'open plek in het bos, dal'. De soortnaam komt van Latijn pileatus, 'met kap', naar de zwarte kap van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.