Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Kastanjeschoudermiersluiper
Kastanjeschoudermiersluiper | Euchrepomis humeralis
Chestnut-shouldered Antwren | Hormiguerito hombricastaño | Zidedê-de-encontro
De kastanjeschoudermiersluiper is een kleine, slanke miersluiper van de kroon van het Amazoneregenwoud in het westen van het Amazonebekken. Paren en familiegroepjes reizen bijna altijd mee met gemengde groepen hoog in de bomen. De kastanjebruine vleugelbocht geeft de soort haar naam.
Geluid
De zang is een zeer hoge, dunne, licht dalende reeks die geleidelijk versnelt tot een ratel. Roepjes zijn korte, hoge tonen.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, slank, met een dunne snavel en een vrij lange staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin en nek, een witachtige wenkbrauwstreep en een dunne donkere oogstreep in een verder lichtgrijs gezicht. De mantel is groenig olijf, de stuit roodbruin tot kastanjebruin en de staart grijsolijf. De vleugeldekveren zijn zwartgrijs met witachtige toppen die twee vleugelstrepen vormen, de vleugelbocht is kastanjebruin. Keel en borst zijn lichtgrijs, de buik lichtgeel. Het vrouwtje heeft een olijfbruine kruin, nek en oogstreep, een lichtgrijze wenkbrauwstreep en hooguit een zweem kastanjebruin aan de vleugelbocht.
Verwarringssoorten
De asvleugelmiersluiper Euchrepomis spodioptila leeft vooral ten noorden van de Napo, heeft een roodbruine rug en geen kastanjebruine vleugelbocht. De grijswangmiersluiper Euchrepomis callinota en de geelstuitmiersluiper Euchrepomis sharpei leven hoger, in bergbos. De spikkelvleugelmiersluiper Microrhopias quixensis is grotendeels zwart met witte vleugelstippen en een langere staart.
Leefgebied
Kroon en hogere middenlaag van vochtig laaglandregenwoud op terra firme en in drogere delen van overstromingsbos. Zoekt geleedpotigen door ze behendig van bladeren en twijguiteinden te pikken, in paren of familiegroepjes, meestal met gemengde groepen. Over de broedbiologie is niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: in het oosten, ten zuiden van de Napo. Peru: in het Amazonelaagland. Bolivia: in het noordwesten. Ontbreekt in Colombia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied, oostwaarts tot de Rio Madeira.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Gemengde groepen in de kroon van terra-firmebos zijn het best te volgen vanaf torens en kroonpaden, zoals bij lodges in het Amazonelaagland van Ecuador en Peru. Luister naar de hoge, versnellende ratel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in het grootste deel van het areaal en aanwezig in meerdere beschermde gebieden; de stand gaat vermoedelijk langzaam achteruit.
Wetenschappelijke naam
Euchrepomis humeralis | (Sclater & Salvin, 1880) (GBIF: Terenura humeralis)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1880 als Terenura humeralis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Euchrepomis werd in 2012 ingevoerd door Bravo, Remsen, Whitney & Brumfield. De geslachtsnaam combineert Grieks euchrōs, 'roodachtig, helder gekleurd', en epōmis, 'schouderpunt'. De soortnaam komt van Latijn humerus, 'schouder', en betekent 'van de schouder', naar de kastanjebruine schouders. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sarayacu, Pastaza, Ecuador.