Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Kleine streepkeelheremietkolibrie
Kleine streepkeelheremietkolibrie | Phaethornis striigularis
Stripe-throated Hermit | Ermitaño enano | Rabo-branco-de-garganta-listrada
De kleine streepkeelheremietkolibrie is de kleinste heremiet ten westen van de Andes. Hij leeft in de onderlaag van vochtig bos, secundair bos en schaduwrijke plantages en bezoekt een vaste route van bloemen. De mannetjes zingen in groepjes (leks) vanaf lage takken in het struikgewas.
Geluid
De zang is een hoge, piepende, steeds herhaalde reeks tonen vanuit de lek. De roep is een dun tsiep, vaak in de vlucht.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, met een licht gebogen snavel en een getrapte staart. De bovendelen zijn bronsgroen, de stuit is roodbruin. De kop heeft een donker masker met een okerkleurige wenkbrauwstreep en baardstreep. De onderdelen zijn okerbruin tot kaneelkleurig; de keel is lichter, met fijne donkere streepjes. De staart is donker met okerkleurige punten; de middelste pennen zijn iets verlengd, met een lichte punt. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De witsnorheremietkolibrie Phaethornis yaruqui en de westelijke langstaartheremietkolibrie Phaethornis longirostris zijn veel groter, met lange witte middelste staartpennen. De bleke heremietkolibrie Phaethornis anthophilus is groter en witachtig van onder, zonder roodbruine stuit. De zwartkeelheremietkolibrie Phaethornis atrimentalis lijkt sterk, maar heeft een zwartachtige keelstreep en leeft ten oosten van de Andes.
Leefgebied
Onderlaag en randen van vochtig laaglandbos en lager bergbos, secundair bos, struikgewas en schaduwrijke plantages, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Bezoekt bloemen van heliconia's en andere planten van de onderlaag en vangt kleine geleedpotigen. Het kegelvormige nest hangt aan de onderkant van een blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische en Caribische laagland, in de dalen van de Magdalena en de Cauca en in het noordoosten. In Ecuador in het westelijke laagland en de voetheuvels, zuidwaarts tot ongeveer El Oro. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Panama en in het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij bloeiende heliconia's langs bospaden en in schaduwrijke cacao- en koffieplantages in het westen van Ecuador en Colombia. De vogels vliegen snel en laag van bloem tot bloem; wachten bij een bloeiende plant geeft de meeste kans.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Verdraagt secundair bos en plantages met schaduwbomen.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis striigularis | Gould, 1854
Gould beschreef de soort in 1854 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam combineert Latijn stria, 'streep', met gula, 'keel', naar de gestreepte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.