Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Kleverberghoningkruiper
Kleverberghoningkruiper | Diglossa sittoides
Rusty Flowerpiercer | Pinchaflor pechicanelo | Fura-flor-ferrugíneo
De kleverberghoningkruiper is een kleine berghoningkruiper met een blauwgrijze bovenkant en roestkleurige onderdelen, die van Colombia tot Bolivia over een groot hoogtebereik voorkomt. Hij leeft in bosranden, struweel en tuinen, ook in drogere dalen. De wetenschappelijke naam sittoides betekent 'boomkleverachtig' en verwijst naar het kleurpatroon.
Geluid
De zang is een snelle, hoge, droge triller of kwetterende reeks tonen; de roep is een kort tsit.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een fijne, opgewipte snavel met een haakje aan de punt. Het mannetje is blauwgrijs van boven, met een donkerder kop en zwartachtige teugels, en van onderen kaneel- tot roestbruin, van keel tot onderstaart. Het vrouwtje is olijfbruin van boven en lichter geelbruin van onderen, met vage donkere strepen. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De blauwrugspitssnavel Conirostrum sitticolor heeft een zwarte kop en borst en een rechte, spitse snavel. De grijze spitssnavel Conirostrum cinereum is grijs met lichte onderdelen en een witte vleugelvlek. De roestbuikberghoningkruiper Diglossa gloriosissima in de Westelijke Andes van Colombia is van boven zwart. Het vrouwtje lijkt op het vrouwtje van de witflankberghoningkruiper Diglossa albilatera, dat een witte flankpluk heeft.
Leefgebied
Bosranden, struweel, open bos, plantages, tuinen en parken, zowel in vochtige als in drogere streken, meestal tussen ongeveer 1000 en 3000 m, plaatselijk hoger. Leeft alleen of in paren en zoekt nectar in bloeiende struiken en bomen; eet ook insecten. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens en in de Sierra de Perijá. In Ecuador langs beide flanken van de Andes en in de inter-Andesdalen. In Peru wijd verspreid langs de Andes. In Bolivia in de Andes en de dalen van de oostflank. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij bloeiende struiken en heggen in dorpen, tuinen en langs bosranden op middelhoge hoogte; de vogel zit vaak kort open en vliegt dan snel naar de volgende bloem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijd verspreid en vrij algemeen; de soort profiteert van halfopen, door mensen gevormd landschap.
Wetenschappelijke naam
Diglossa sittoides | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1838)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1838 als Serrirostrum sittoides; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Diglossa werd in 1832 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks diglōssos, 'met twee tongen' of 'tweetalig'. De soortnaam combineert het geslacht Sitta (boomklevers) met Grieks -oidēs, 'lijkend op': boomkleverachtig. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vallegrande, Santa Cruz, Bolivia.