Alle soorten › Hoenderachtigen › Hokko's en chachalaca's › Knobbelhokko
Knobbelhokko | Crax globulosa
Wattled Curassow | Pavón carunculado | Mutum-de-fava
De knobbelhokko is de hokko van het overstroomde bos langs de grote rivieren van het westelijke Amazonegebied. Het mannetje draagt een ronde, rode knobbel en rode lellen aan de snavelbasis. Door jacht is de soort uit grote delen van het verspreidingsgebied verdwenen en komt hij nog maar plaatselijk voor.
Geluid
Laag gebrom en hoge fluittonen, zoals bij andere hokko's; de geluiden zijn weinig beschreven.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
82–89 cm. Het mannetje is glanzend zwart met een kuif van gekrulde veren en een witte onderbuik en onderstaart; aan de snavelbasis zitten een ronde, helderrode knobbel en rode lellen. Het vrouwtje is zwart met een roodbruine buik en onderstaart, witte bandjes in de kuif en een rode snavelbasis zonder knobbel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De mesbekpauwies Mitu tuberosum heeft een hoge, zijdelings samengedrukte rode snavel zonder knobbel, een roodbruine onderbuik en een witte staartpunt, en leeft vooral in bos op terra firme. De zwarte hokko Crax alector van het oosten van Colombia heeft geen knobbel. De nachthokko Nothocrax urumutum is veel kleiner en roodbruin.
Leefgebied
Overstroomd bos (várzea) en bos op riviereilanden en langs oxbowmeren in het laagland, beneden ongeveer 300 m. Zoekt op de bodem en in lage begroeiing naar vruchten en zaden, in de natte tijd ook in de bomen. Het nest ligt in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia zeer plaatselijk in het zuiden van het Amazonegebied. In Ecuador in het oostelijke laagland, waar de soort zeer zeldzaam is en mogelijk verdwenen. In Peru langs de grote rivieren in het noordoosten. In Bolivia plaatselijk langs rivieren in het noorden, in de Beni. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De grootste bekende aantallen leven in afgelegen delen van het noorden van Bolivia en langs rivieren in het westen van Brazilië. Vogels worden vooral in de vroege ochtend langs rivieroevers en op riviereilanden gezien, vaak vanaf een boot.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De stand is klein en versnipperd; het overstroomde bos langs rivieren is goed bereikbaar voor jagers, en de soort is daardoor op veel plaatsen verdwenen.
Wetenschappelijke naam
Crax globulosa | Spix, 1825
Spix beschreef de soort in 1825 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Crax werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Grieks kra, een schertsende verkorting van kranos, 'helm', naar de kopveren. Linnaeus voerde de naam in 1744 in. De soortnaam komt van Latijn globulus, 'bolletje': 'met knobbels', naar de knobbels aan de snavelbasis. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Solimões, Brazilië.