Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Koereiger

Koereiger | Ardea ibis

Cattle Egret | Garcilla bueyera | Garça-vaqueira

De koereiger is een kleine, gedrongen witte reiger die vooral op droog land foerageert, vaak tussen grazend vee. Hij kwam oorspronkelijk voor in Afrika en Zuid-Europa en bereikte rond 1900 op eigen kracht het noordoosten van Zuid-Amerika. Sindsdien heeft hij zich over vrijwel het hele gidsgebied verspreid, tot hoog in de Andes en op de Galápagos.

Koereiger (Ardea ibis)
Foto: Charles J. Sharp — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Meestal stil buiten kolonies; in kolonies een schor rik-rak en kwakende geluiden.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

46–53 cm. Klein en gedrongen, met een korte, dikke hals, een korte, krachtige gele snavel en een befje van veren onder de snavel. Buiten de broedtijd geheel wit, met donkere poten. In de broedtijd zijn kruin, borst en rug okerkleurig tot oranjebruin, en kleuren snavel en poten kort oranjerood. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn wit, met een zwartachtige snavel die later geel wordt.

Verwarrings­soorten

De grote zilverreiger Ardea alba is veel groter en slanker, met een lange hals. De Amerikaanse kleine zilverreiger Egretta thula is slanker, met een lange, dunne zwarte snavel en gele tenen. Jonge kleine blauwe reigers Egretta caerulea zijn wit, met een langere, grijsblauwe snavel en een slankere hals.

Leefgebied

Weiland, veeteeltland, akkers, rijstvelden, natte graslanden en wegbermen, van zeeniveau tot ongeveer 3500 m, plaatselijk hoger. Eet vooral sprinkhanen en andere insecten die het vee of landbouwmachines opjagen, ook kikkers, hagedissen en teken. Broedt in grote kolonies, vaak met andere reigers, in bomen en struiken bij of boven water; slaapt 's nachts in grote groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia wijdverbreid in het laagland en in de Andes tot de hoogvlakte van Bogotá. In Ecuador aan de kust, in de Andesdalen en in het Amazonelaagland. In Peru langs de kust, in de Andesdalen en in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland en in de Andesdalen. Op de Galápagos sinds de jaren zestig van de twintigste eeuw gevestigd, vooral in het hoogland van de grote eilanden. Buiten het gidsgebied in grote delen van Amerika, Afrika, Zuid-Europa en West-Azië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op weilanden met vee in vrijwel het hele gidsgebied loopt hij in groepen tussen de dieren; tegen de avond vliegen groepen in rijen naar gemeenschappelijke slaapplaatsen in bomen.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort, die de Aziatische koereiger als aparte soort ziet; als geheel wijdverbreid en talrijk. Profiteert van de omzetting van bos in weiland.

Wetenschappelijke naam

Ardea ibis | Linnaeus, 1758 (GBIF: Bubulcus ibis)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ardea voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is Latijn ardea, 'reiger'. De soortnaam is Grieks-Latijn ibis, de naam van de heilige vogel van het oude Egypte; Linnaeus paste hem op deze Egyptische reiger toe. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Egypte.