Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Grote zilverreiger

Grote zilverreiger | Ardea alba

Great Egret | Garceta grande | Garça-branca-grande

De grote zilverreiger is de grootste witte reiger van het gidsgebied en komt vrijwel wereldwijd voor. Hij jaagt langzaam schrijdend of roerloos staand in ondiep water. In het gidsgebied leeft hij in wetlands van de kust en het laagland tot de meren van de Andes.

Grote zilverreiger (Ardea alba)
Foto: USFWS Pacific Southwest Region — Public domain · Wikimedia Commons

Geluid

Een laag, krassend kraak of grok, vooral bij verstoring en in kolonies.

Luister: RoepXC1185827

Opname: Xavier Riera — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

85–100 cm. Groot en slank, geheel wit, met een lange, S-vormig geknikte hals. De snavel is geel, in de broedtijd soms met een zwartachtige punt; poten en tenen zijn zwart. In de broedtijd draagt hij lange sierveren op de rug en kleurt de naakte huid tussen oog en snavel groen. De mondhoek loopt door tot achter het oog. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels lijken op volwassen vogels zonder sierveren.

Verwarrings­soorten

De Amerikaanse kleine zilverreiger Egretta thula is veel kleiner, met een zwarte snavel en gele tenen. De koereiger Ardea ibis is kleiner en gedrongener, met een korte gele snavel en een korte hals. Jonge kleine blauwe reigers Egretta caerulea zijn wit, met een grijsblauwe snavel met donkere punt en groenige poten. Ibissen en de kaalkopooievaar Mycteria americana vliegen met gestrekte hals; de grote zilverreiger trekt de hals in.

Leefgebied

Moerassen, meren, rivieroevers, natte graslanden, rijstvelden, mangroven, lagunes en slikken, van zeeniveau tot ongeveer 3000 m, af en toe hoger. Eet vis, kikkers, kreeftachtigen, insecten en kleine zoogdieren. Broedt in kolonies, vaak samen met andere reigers, in bomen, struiken of riet boven water; het nest is een platform van takken.

Verspreiding en trek

In Colombia wijdverbreid in het laagland en plaatselijk in de Andes. In Ecuador aan de kust, in het Amazonelaagland en plaatselijk in de Andes. In Peru langs de kust, in het Amazonelaagland en plaatselijk in de hooglanden. In Bolivia in het laagland en af en toe op het altiplano. Op de Galápagos een schaarse standvogel. Buiten het gidsgebied in grote delen van Amerika, Europa, Afrika, Azië en Australië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de lagunes van de Peruaanse kust, in de rijstvelden van de Ecuadoraanse kust en in de llanos en wetlands van het laagland staat hij vaak in groepen in ondiep water, samen met andere reigers.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Na de vervolging voor sierveren rond 1900 heeft de soort zich sterk hersteld; plaatselijk lijdt hij onder het verlies en de vervuiling van wetlands.

Wetenschappelijke naam

Ardea alba | Linnaeus, 1758

Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ardea voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is Latijn ardea, 'reiger'. De soortnaam is Latijn albus, 'wit'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Europa.